Ang utos ng Diyos na ibigin ang ating mga kaaway ay katulad ng isang mapait, may masamang lasang gamot. Ngunit katulad ng langis ng kastor na kailangang lunukin ko sa sa panahon ng aking kabataan, ito ay isang gamot na nakalulunas.
Maliwanag na ipinahayag ni Hesus : “Narinig na ninyong sinabi, ‘Ibigin mo ang iyong kaibigan at kapootan mo ang iyong kaaway. Ngunit ito naman ang sabi ko: ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang umuusig sa inyo, upang kayo’y maging tunay na anak ng inyong Amang nasa langit. Sapagkat pinasisikat niya ang araw sa masasama at sa mabubuti, at pinapapatak niya ang ulan sa mga banal at sa mga makasalanan” (Mateo 5:43-44).
Sinasalungat ba ni Hesus ang Kautusan dito? Hindi. Binabaliktad nito ang espiritu ng laman na pumasok sa Kautusan. Sa mga panahon iyon, ang mga hudyo lamang ang minamahal ng kapwa hudyo. Hindi maaring makipagkamay ang mga hudyo sa mga hentil, o payagan man lang na ang kanyang balabal ay lumaginit sa damit ng tagalabas. Gayunman hindi ito ang espiritu ng Kautusan. Ang Kautusan ay banal, nag-uutos, “Kapag nagugutom ang iyong kaaway, pakainin mo at painumin kung siya’y nauuhaw. Sa gayo’y ilalagay mo siya sa kahihiyan at buhat kay Yahweh, mayroon kang kagantihan” (Kawikaan 25:21-22).
Maari nating kamuhian ang mga imoral na kilos ng mga nasa pamahalaan. Maari nating kamuhian ang mga kasalanan ng mga omoseksuwal, mga mangangagas at ang lahat ng humahamak kay Kristo. Ngunit ipinag-utos ng Panginoon sa atin na ibigin sila bilang mga tao—mga tao na dahilan ng kanyang pagkamatay. At ipinag-utos niya sa atin na ipanalangin sila. At kung may pagkakataon na kinamumuhian ko ang isang tao sa halip na sa prinsipyo sa likod ng taong iyon, hindi ko tunay na ikinakatawan si Kristo.
Nakasaksi ako ng parada ng mga omoseksuwal sa 5th Avenue dito sa lunsod ng Nuweba York. 250,000 na mga bakla, marami ay hubad sa pang-itaas, ang ilan ay may mga kartelon na nagpapahayag na “Ang Diyos ay Bakla.” Nakita ko sila na nagwala at sinugod ang mga Kristiyano na may dalang kartelon na may nakasulat na, “KINAMUMUHIAN ng Diyos ang mga KASALANAN ninyo—Ngunit Iniibig Niya Kayo.”
Namula ako sa init ng aking galit. Pakiramdam ko ay parang nais kong tumawag ng apoy na katulad sa Sodoma para tupukin sila. Ngunit sa aking pag-iisip-isip, sinabi ko sa puso ko. “Isa akong katulad ng disipulo na nagnanais na tumawag na apoy at tupukin ang mga humahamak kay Hesus.”
Sinasabi ko—ang pagka-omoseksuwal ay isang kasalanan! Ganon din ang pangangalunya! Ganon din ang kasaklapan at ang ayaw magpatawad.
Ibigin mo ang iyong mga kaaway! Ibigin “sa mukha mo” ang mga militanteng makasalanan? Ipanalangin sila? Basabasan ang mga nanglalait sa iyo?
Iyan mismo ang sinabi ni Hesus!
Kaya gawin mo!
Huwebes, Nobyembre 13, 2008
Miyerkules, Nobyembre 12, 2008
SI DANIEL—ISANG LALAKI NA MAY NAIIBANG KATANGIAN
Si Daniel ay “isang lalaki na may naiibang katangian” na nagsasalita na isang wasak ang pagkatao: “Dahil dito buong taimtim akong dumulog kay Yahweh. Nag-ayuno ako, nagdamit ng sako at nagbuhos ng abo. Ganito ang dalangin ko: Panginoong dakila at Makapangyarihang Diyos na laging tapat sa umiibig sa iyo at sumusunod sa iyong mga utos” (Daniel 9:3-4). Bilang kapalit, nagawa ni Daniel na maunawaan ang panahon, sapagkat alam niya ang puso ng Diyos. “Akong si Daniel ay nagbabasa ng aklat ni Propeta Jeremias. Inisip-isip ko ang pitumpung taon ng paghihirap na daranasin ng Jerusalem ayon sa sinabi ni Yahweh kay Propeta Jeremias” (Daniel 9:2).
Paano na nakarating si Daniel dito sa daan ng pagkawasak, karunungan at pag-unawa? Nagsimula ito sa pag-aaral niya ng Salita ng Diyos. Hinayaan ni Daniel na mahawakan siyang ganap ng Kasulatan. Madalas siyang nagpapahayag ng mga ito at mahabaan, sapagkat itinago niya ito sa kanyang puso: Tulad ng nasusulat sa Kautusan…” (Daniel 9:13).
Sa ika-sampung kabanata, ang makadiyos na propetang ito ay binigyan ng pangitain ni Kristo, “Nang tumingala ako, may nakita akong isang taong nakadamit ng kayong lino at may pamigkis na ginto. Ang katawan niya’y kumikinang na parang isang topasyo at kumikislap na parang kidlat ang mukha. Nagniningas na parang sulo ang kanyang mga mata, ang mga paa’t kamay ay nagniningning na parang tanso. Ang tinig niya ay umuugong na parang maraming tao” (10:5-6).
Hinihikayat ko kayo, na italaga ninyo ang inyong puso ngayon na hanapin ang Diyos ng may pagkamasigasig at buong tibay ng loob. At magtungo sa kanyang Salita ng may patuloy na pag-ibig at pagnanais. Manalangin ng may pag-aayuno para sa pagkawasak, tanggapin ang kanyang dalahin. At sa huli, ikumpisal at talikdan ang mga humahadlang sa Espiritu Santo mula sa pagbubukas ng mga pagpapala ng langit sa iyo. Ang daanan ng “mga lalaking may naiibang katangian” ay bukas para sa lahat. Lalakad ka ba dito?
Ang ganitong paglalakad ang nagdadala ng hipo ng Diyos. Pinatotoo ni Daniel, “Walang anu-ano, may humawak sa akin at ako’y itinindig” (Daniel 10:10). Ang salitang “paghipo” dito ay nangangahulugan na “mapusok na sunggaban.” Sinasabi ni Daniel, “nang inilagay ng Diyos ang kanyang kamay sa akin, inilagay nito ako sa mukha ko. Ang kanyang hipo ay nagbigay sa akin ng may agad na pangangailangan na hanapin siya ng lahat na nasa akin.”
Ito ay nangyayari kahit sa anong panahon na hipuin ng Diyos ang sinuman. Ang taong iyon ay luluhod at magiging lalaki o babaeng mananalangin, may udyok na hanapin ang Panginoon.
Madalas akong nag-iisip kung bakit ilang mga tao lamang ang hinihipo ng Diyos ng may agarang pangangailangan. Bakit ang ibang mga lingkod ay nagiging gutom na naghahanap sa kanya, samantalang ang ibang mga matapat na tao ay may kanya-kanyang patutunguhan? Ang mga hinipong-lingkod ng Diyos ay may malapit na pakikipag-isa sa Panginoon. Nakakatanggap sila ng pahayag mula sa langit. At nalulugod silang maglakad kasama si Kristo na katulad din ng ilan.
Bakit hinawakan ng Diyos si Daniel at hinipo siya na katulad ng paghipo niya? Bakit ang nag-iisang taong ito ay nakikita at naririnig ang mga bagay na hindi nagagawa ng iba? Ipinahayag niya, “Akong si Daniel lamang ang nakakita sa pangitain pagkat nanginginig nagsipagtago ang aking mga kasama” (Daniel 10:7).
Kinailangan ng Diyos ang isang tinig upang mangusap ng kanyang mensahe. Kailangan niya ng isang lingkod na mananalangin, isang tao na tutugon sa kanyang pagtawag. Si Daniel ang lalaking iyon. Siya ay taimtim na nananalangin ng tatlong ulit sa isang araw. At ngayon, habang naglalakad siya sa tabi ng ilog, nagpakita si Kristo sa kanya (tingnan ang Daniel 10:7-9).
Ginawa si Daniel na isang orakulo ng Diyos sapagkat:
1. Hindi tumitigil si Daniel sa pananalangin (tingnan Daniel 10:2-3).
2. Itinangis ni Daniel ang pagbagsak ng espirituwal sa lipunan (tingnan Daniel kabanata 9).Tinanggihan ni Daniel na magdala at magtago ng kasalanan (tingnan Daniel 9:4-5).
3. Tinanggihan ni Daniel na magdala at magtago ng kasalanan (tingnan Daniel 9:4-5).
Paano na nakarating si Daniel dito sa daan ng pagkawasak, karunungan at pag-unawa? Nagsimula ito sa pag-aaral niya ng Salita ng Diyos. Hinayaan ni Daniel na mahawakan siyang ganap ng Kasulatan. Madalas siyang nagpapahayag ng mga ito at mahabaan, sapagkat itinago niya ito sa kanyang puso: Tulad ng nasusulat sa Kautusan…” (Daniel 9:13).
Sa ika-sampung kabanata, ang makadiyos na propetang ito ay binigyan ng pangitain ni Kristo, “Nang tumingala ako, may nakita akong isang taong nakadamit ng kayong lino at may pamigkis na ginto. Ang katawan niya’y kumikinang na parang isang topasyo at kumikislap na parang kidlat ang mukha. Nagniningas na parang sulo ang kanyang mga mata, ang mga paa’t kamay ay nagniningning na parang tanso. Ang tinig niya ay umuugong na parang maraming tao” (10:5-6).
Hinihikayat ko kayo, na italaga ninyo ang inyong puso ngayon na hanapin ang Diyos ng may pagkamasigasig at buong tibay ng loob. At magtungo sa kanyang Salita ng may patuloy na pag-ibig at pagnanais. Manalangin ng may pag-aayuno para sa pagkawasak, tanggapin ang kanyang dalahin. At sa huli, ikumpisal at talikdan ang mga humahadlang sa Espiritu Santo mula sa pagbubukas ng mga pagpapala ng langit sa iyo. Ang daanan ng “mga lalaking may naiibang katangian” ay bukas para sa lahat. Lalakad ka ba dito?
Ang ganitong paglalakad ang nagdadala ng hipo ng Diyos. Pinatotoo ni Daniel, “Walang anu-ano, may humawak sa akin at ako’y itinindig” (Daniel 10:10). Ang salitang “paghipo” dito ay nangangahulugan na “mapusok na sunggaban.” Sinasabi ni Daniel, “nang inilagay ng Diyos ang kanyang kamay sa akin, inilagay nito ako sa mukha ko. Ang kanyang hipo ay nagbigay sa akin ng may agad na pangangailangan na hanapin siya ng lahat na nasa akin.”
Ito ay nangyayari kahit sa anong panahon na hipuin ng Diyos ang sinuman. Ang taong iyon ay luluhod at magiging lalaki o babaeng mananalangin, may udyok na hanapin ang Panginoon.
Madalas akong nag-iisip kung bakit ilang mga tao lamang ang hinihipo ng Diyos ng may agarang pangangailangan. Bakit ang ibang mga lingkod ay nagiging gutom na naghahanap sa kanya, samantalang ang ibang mga matapat na tao ay may kanya-kanyang patutunguhan? Ang mga hinipong-lingkod ng Diyos ay may malapit na pakikipag-isa sa Panginoon. Nakakatanggap sila ng pahayag mula sa langit. At nalulugod silang maglakad kasama si Kristo na katulad din ng ilan.
Bakit hinawakan ng Diyos si Daniel at hinipo siya na katulad ng paghipo niya? Bakit ang nag-iisang taong ito ay nakikita at naririnig ang mga bagay na hindi nagagawa ng iba? Ipinahayag niya, “Akong si Daniel lamang ang nakakita sa pangitain pagkat nanginginig nagsipagtago ang aking mga kasama” (Daniel 10:7).
Kinailangan ng Diyos ang isang tinig upang mangusap ng kanyang mensahe. Kailangan niya ng isang lingkod na mananalangin, isang tao na tutugon sa kanyang pagtawag. Si Daniel ang lalaking iyon. Siya ay taimtim na nananalangin ng tatlong ulit sa isang araw. At ngayon, habang naglalakad siya sa tabi ng ilog, nagpakita si Kristo sa kanya (tingnan ang Daniel 10:7-9).
Ginawa si Daniel na isang orakulo ng Diyos sapagkat:
1. Hindi tumitigil si Daniel sa pananalangin (tingnan Daniel 10:2-3).
2. Itinangis ni Daniel ang pagbagsak ng espirituwal sa lipunan (tingnan Daniel kabanata 9).Tinanggihan ni Daniel na magdala at magtago ng kasalanan (tingnan Daniel 9:4-5).
3. Tinanggihan ni Daniel na magdala at magtago ng kasalanan (tingnan Daniel 9:4-5).
Martes, Nobyembre 11, 2008
KAILANGAN MO ANG ESPIRITU SANTO
Ang iba ay ligtas na ng marami ng taon, ang iba ay maaring isang taon pa lamang, ang iba ay maaring ilang buwan o ilang linggo pa lamang. Ang maligtas sa kasalanan ay kahanga-hanga! Ang dating gawi ay naglaho na—at ang lahat ay naging bago. Ako’y nagagalak kayo’y ligtas na!
Ngunit para maging isang mabuting kawal sa paglilingkod sa ating Panginoong Hesu-Kristo, ay hindi sapat ang maging ligtas lamang. Mayroong higit pa para sa iyo! Kailangang mabautismuhan ka sa Espiritu Santo!
Sa panahon ni Pablo, mayroong mga mananampalataya na hindi alam na mayroong Espiritu Santo. At tinanong niya “Tinanggap ba ninyo ang Espiritu Santo nang sumampalataya kayo?” “Hindi po,” tugon nila. “Ni hindi namin narinig na may Espiritu Santo” (Gawa 19:2). Ang mga taong ito ay ligtas, ngunit maliwanag na sila ay hindi nabautismuhan sa Espiritu Santo.
Naniniwala ako na tayo ay naligtas sa pamamagitan ng kapangyarihan at ministeryo ng Espiritu Santo. Ngunit sinasabi ng Banal na Kasulatan na ang dagdag pa dito ay, mayroon din bautismo, pagpupuspos, isang pagtanggap na ginagawa ng Espiritu Santo sa atin!
Maging si Hesus ay hindi ipinadala ang kanyang mga disipulo at tagasunod sa sanlibutan hanggang hindi sila nabautismuhan sa Espiritu Santo. Katunayan ang kanyang mga disipulo ay may dalisay na mga puso. Mayroon silang pananampalataya na magpagaling ng may sakit, na magpalayas ng mga diyablo. Mayroon sila ng Salita ng Diyos at datihan nang ipinangangaral si Kristo at umaani ng mga tumanggap. Sila ang mga saksi sa kanyang muling pagkabuhay. Ano pa ang maaring kakailanganin? Handa silang mamatay para kay Hesus! Hindi pa ba sapat ang kanilang pag-ibig sa kanya para maipadala sila sa sanlibutan upang gampanan ang kanyang gawain?
Mga minamahal, wala sa mga iyon ay sapat na! Maliwanag, mayroong kailangan pa. “Ngunit bibigyan kayo ng kapangyarihan pagbaba sa inyo ng Espirtu Santo, at kayo’y magiging mga saksi ko sa Jerusalem, sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa dulo ng daigdig” (Gawa 1:8).
Nais mo ba talaga ang Espiritu Santo? Nais mo bang bumaba siya sa iyo at bautismuhan ka sa apoy? Kailangang nahikayat ka na ito ay para sa iyo. Kailangan kang manggaling sa isang lugar na alam mong ikaw ay walang ibig sabihin, walang pagmamay-ari at walang magagawa kung wala ang kapangyarihan at patnubay ng Espiritu Santo.
Kailangan alam mo na patuloy siyang nagbabautismo, patuloy na bumaba sa mga mananampalataya—inaangkin ang kanilang mga katawan! “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan at magpabautismo kayo sa pangalan ni Jesu-Cristo upang kayo’y patawarin; at ipagkaloob sa inyo ang Espiritu Santo. Sapagkat ang pangako’y para sa inyo at sa inyong mga anak, at sa lahat ng nasa malayo—sa bawat tatawagin ng Panginooong Diyos” (Gawa 2:38-39).
Sa bawat oras ng isang araw, napakarami sa sanlibutan ay binabautismuhan sa Espiritu Santo! Nabasa nila ang ganitong pangako sa Bibliya o narinig ito sa pangangaral. Kaya’t sila’y tumangis, inaangkin ang pangako, at sila’y nabautismuhan!
Ang bautismo ay para doon sa mga nabubuhay sa huling araw. Ito ang gagawin ko sa mga huling araw, sabi ng Diyos, pagkakalooban ko ng aking Espiritu ang lahat ng tao…Sa mga araw na iyon ay pagkakalooban ko rin ng aking Espiritu” (Gawa 2:17-18). Siya ay para iyo ayon sa iyong kahilingan: Gaano pa kaya ang inyong Amang nasa langit! Ibibigay niya ang Espiritu Santo sa mga humihingi sa kanya” (Lucas 11:13),
Hangad ng Diyos na kayo ay mabuhay at maglakad kasama ang Espiritu. Hindi mo kailangan tumakbo para maghanap ng iba na maibigay ang kailangan ng isang tao. Kayo ay tinawag para mangusap ng Salita ng Diyos ayon sa pagkilos ng Espiritu sa inyo, at ilagay ang mga kamay sa mga may sakit at at magpalayas ng mga diyablo katulad ng ginawa ng mga apostol. Tayo ay tinawag bilang mga saksi na puspos ng Espiritu Santo at kapangyarihan!
Ngunit para maging isang mabuting kawal sa paglilingkod sa ating Panginoong Hesu-Kristo, ay hindi sapat ang maging ligtas lamang. Mayroong higit pa para sa iyo! Kailangang mabautismuhan ka sa Espiritu Santo!
Sa panahon ni Pablo, mayroong mga mananampalataya na hindi alam na mayroong Espiritu Santo. At tinanong niya “Tinanggap ba ninyo ang Espiritu Santo nang sumampalataya kayo?” “Hindi po,” tugon nila. “Ni hindi namin narinig na may Espiritu Santo” (Gawa 19:2). Ang mga taong ito ay ligtas, ngunit maliwanag na sila ay hindi nabautismuhan sa Espiritu Santo.
Naniniwala ako na tayo ay naligtas sa pamamagitan ng kapangyarihan at ministeryo ng Espiritu Santo. Ngunit sinasabi ng Banal na Kasulatan na ang dagdag pa dito ay, mayroon din bautismo, pagpupuspos, isang pagtanggap na ginagawa ng Espiritu Santo sa atin!
Maging si Hesus ay hindi ipinadala ang kanyang mga disipulo at tagasunod sa sanlibutan hanggang hindi sila nabautismuhan sa Espiritu Santo. Katunayan ang kanyang mga disipulo ay may dalisay na mga puso. Mayroon silang pananampalataya na magpagaling ng may sakit, na magpalayas ng mga diyablo. Mayroon sila ng Salita ng Diyos at datihan nang ipinangangaral si Kristo at umaani ng mga tumanggap. Sila ang mga saksi sa kanyang muling pagkabuhay. Ano pa ang maaring kakailanganin? Handa silang mamatay para kay Hesus! Hindi pa ba sapat ang kanilang pag-ibig sa kanya para maipadala sila sa sanlibutan upang gampanan ang kanyang gawain?
Mga minamahal, wala sa mga iyon ay sapat na! Maliwanag, mayroong kailangan pa. “Ngunit bibigyan kayo ng kapangyarihan pagbaba sa inyo ng Espirtu Santo, at kayo’y magiging mga saksi ko sa Jerusalem, sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa dulo ng daigdig” (Gawa 1:8).
Nais mo ba talaga ang Espiritu Santo? Nais mo bang bumaba siya sa iyo at bautismuhan ka sa apoy? Kailangang nahikayat ka na ito ay para sa iyo. Kailangan kang manggaling sa isang lugar na alam mong ikaw ay walang ibig sabihin, walang pagmamay-ari at walang magagawa kung wala ang kapangyarihan at patnubay ng Espiritu Santo.
Kailangan alam mo na patuloy siyang nagbabautismo, patuloy na bumaba sa mga mananampalataya—inaangkin ang kanilang mga katawan! “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan at magpabautismo kayo sa pangalan ni Jesu-Cristo upang kayo’y patawarin; at ipagkaloob sa inyo ang Espiritu Santo. Sapagkat ang pangako’y para sa inyo at sa inyong mga anak, at sa lahat ng nasa malayo—sa bawat tatawagin ng Panginooong Diyos” (Gawa 2:38-39).
Sa bawat oras ng isang araw, napakarami sa sanlibutan ay binabautismuhan sa Espiritu Santo! Nabasa nila ang ganitong pangako sa Bibliya o narinig ito sa pangangaral. Kaya’t sila’y tumangis, inaangkin ang pangako, at sila’y nabautismuhan!
Ang bautismo ay para doon sa mga nabubuhay sa huling araw. Ito ang gagawin ko sa mga huling araw, sabi ng Diyos, pagkakalooban ko ng aking Espiritu ang lahat ng tao…Sa mga araw na iyon ay pagkakalooban ko rin ng aking Espiritu” (Gawa 2:17-18). Siya ay para iyo ayon sa iyong kahilingan: Gaano pa kaya ang inyong Amang nasa langit! Ibibigay niya ang Espiritu Santo sa mga humihingi sa kanya” (Lucas 11:13),
Hangad ng Diyos na kayo ay mabuhay at maglakad kasama ang Espiritu. Hindi mo kailangan tumakbo para maghanap ng iba na maibigay ang kailangan ng isang tao. Kayo ay tinawag para mangusap ng Salita ng Diyos ayon sa pagkilos ng Espiritu sa inyo, at ilagay ang mga kamay sa mga may sakit at at magpalayas ng mga diyablo katulad ng ginawa ng mga apostol. Tayo ay tinawag bilang mga saksi na puspos ng Espiritu Santo at kapangyarihan!
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)