LUBOS ANG PANINIWALA

Hindi nauga ang pananampalataya ni Abraham. Sa halip, “Lubos siyang naniniwala na tutuparin ng Diyos ang ipinangako nito” (Mga taga Roma 4:21). Alam niya na ang Diyos ay nakagagawa mula sa wala. Sa katunayan, ang Panginoon ay lumikha mula sa wala. Isaalang-alang ang nangyari sa Genesis: mula sa wala nilikha ng Diyos ang sanlibutan. Sa isang salita lamang, lumikha siya. At kaya niyang gumawa ng himala para sa atin, mula sa wala.

Kapag ang lahat ay nabigo na—kapag ang lahat ng pamamaraan mo ay nagawa na—iyan na ang panahon para ipagkaloob ang lahat sa Diyos. Panahon na para sa iyo na isuko na ang lahat ng tiwala ng paghahanap ng kaligtasan kung saan saan. At kapag, handa ka nang maniwala, kailangang makita mo na ang Diyos ay hindi isang magpapalayok na nangangailangan ng putik, kundi isang Lumikha na gumawa mula sa wala. At, mula sa wala na mula sa sanlibutang ito sa mga gamit nito, gagawa ang Diyos sa paraan at pagkukunan na hindi abot ng iyong kaisipan.

Gaano ka seryoso ang Panginoon tungkol sa ating paniniwala sa kanya sa harap ng imposibilidad? Matatagpuan natin ang kasagutan sa tanong na ito sa istorya ni Zacarias, ama ni Juan Bautismo. Si Zacarias ay dinalaw ng anghel na nagsabi na ang asawa niyang si Elizabeth, ay manganganak nang isang di-pangkaraniwang sanggol. Ngunit si Zacarias na matanda na ring tulad ni Abraham—ay ayaw maniwala tungkol dito. Ang pangako ng Diyos ay hindi sapat para sa kanya.

Sinagot ni Zacarias ang anghel, “Sinabi ni Zacarias sa anghel, "Paano ko matitiyak na mangyayari iyan? Ako'y matanda na at gayundin ang aking asawa." (Lucas 1:18). Sa madaling sabi, inisip ni Zacarias ang imposibilidad. Sinasabi niya, “Hindi mangyayari ito. Kailangang patunayan mo sa akin paano ito mangyayari.” Hindi ito kapani-paniwala.

Hindi nalugod ang Diyos sa pagdududa ni Zacarias. Sinabi ng anghel sa kanya, “Ngunit dahil sa hindi ka naniwala sa mga sinasabi kong matutupad pagdating ng takdang panahon, ikaw ay magiging pipi. Hindi ka makakapagsalita hanggang sa araw na maganap ang mga ito." (1:20)

Ang mensahe ay mailwanag: Inaasahan ng Diyos na manalig tayo sa kanya kapag nagsalita siya. Kahalintulad, isinulat ni Pedro: “Kaya nga, ang mga naghihirap dahil sa kalooban ng Diyos ay dapat magtiwala sa Lumikha, at magpatuloy sa paggawa ng mabuti. Ang Diyos ay laging tapat sa kanyang pangako. (1 Pedro 4:19, aking italika).

SA HARAP NG MGA IMPOSIBILIDAD

Hindi nanghina ang kanyang pananampalataya kahit uugud-ugod na siya, palibhasa'y isandaang taon na siya noon, at ang kanya namang asawang si Sara ay baog. (Roman 4:19).

Ang kakanyahan ng tunay na pananampalataya ay matatagpuan sa talatang ito. Ipinangako ng Diyos kay Abraham na magkakaroon siya ng anak, siyang magiging binhi ng maraming bansa. Kagulat-gulat, hindi nagduda si Abraham sa pangakong ito, kahit siya ay lampas na sa edad na maari pang maging ama. Sa halip, nang matanggap ni Abraham sa Diyos ang mga salitang ito “isina-alang-alang niya ay hindi ang katawan niya … ang patay na sinapupunan ni Sara.”

Sa likas na pag-iisip, ang pangakong ito ay di-maaring maganap. Ngunit binalewala ni Abraham ang ganitong isipin na di-maaari. Ayon kay Pablo, hindi pinag-isipan ng isang iginagalang na matanda kung paano tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Hindi siya nangatuwiran sa Diyos, “Ngunit, Panginoon, wala na akong binhi na maipupunla. At si Sara ay wala ng buhay sa kanyang sinapupunan para magdalang-itao. Matanda na ang aking asawa para manganak pa. Kaya, paano mo ito gagawin, Panginoon?” Sa halip na bigyang pansin ang ganitong mga katanungan, ay binalewala na lamang niya ang mga ito.”

Sa katunayan ay, kapag ang Diyos ay kumikilos sa paghahanda ng isang pananampalataya na subok na at higit pa sa ginto, ay kanya munang inilalagay sa wala ang lahat ng pantaong pag-aari. Isinasara niya ang lahat ng pantaong pangangatuwiran, nilalampasan ang lahat ng nasa katuwirang kaligtasan.

Ang pananampalataya na nakalulugod sa Diyos ay nagsimula sa lugar ng mga kawalan ng pag-asa. Nangungusap ako dito tungkol sa kawalan ng pag-asa sa lahat ng pantaong-posibilidad. Ito ay lugar na kung saan ang mga balak na gawa ng tao ay nagtatagumpay sa una at pagkapatapos ay mamatay. Ito ay isang lugar na kung saan ang pag-asa ng tao ay nagdadala ng panandaliang lunas at pagkatapos ay mauuwi sa wala, at nakadadagdag pa sa kahinaan.

Ikaw ba’y nakaranas na ng ganitong karanasan? Nangyari na ba sa iyo na wala ka nang pagpipilian pa? Na wala ka nang matawag pa para magbigay ng payo sa iyo. Ang langit ay parang tanso kapag ikaw ay nananalangin, na ang iyong mga kahilingan ay napupunta lamang sa wala.

Ipinahahayag ko sa iyo, na ang Diyos ay kumikilos. Ang kanyang Espiritu ay kumikilos para pigilan kang mag-isip ng kawalan ng pag-asa—na huminto na sa paghahanap ng pamamaraan ng tao—na tigilan na ang pag-iisip kung paano makatatakas sa ganoong kalagayan. Ang Espiriru Santo ay hinihikayat ka, “Tigilan na ang paghahanap ng lunas mula sa tao. At tigilan na ang pag-iisip na wala nang pag-asa ang iyong kalagayan. Ito ay pumipigil sa iyong pananampalataya.”

MGA PABORITONG PANGAKO SA BIBLIA

Narito ang ilang mga paborito kong mga pangako sa Biblia—mga pangako na minarkahan ko sa aking Biblia na pinagpala ako sa maraming taong lumipas. Magtiwala sa mga ito. Basahin ang mga ito ng paulit-ulit. Ang mga ito’y para sa iyo.

· Huwag kang matakot o panghinaan man ng loob, sapagkat hindi ka na mapapahiya. Malilimot mo na ang kahihiyang dinanas mo noong iyong kabataan; hindi mo na maaalala ang matinding kalungkutan ng pagiging isang biyuda. (Isaias 54:4).

· Maguguho ang mga bundok at ang mga burol ay mayayanig, ngunit ang wagas na pag-ibig ko'y hindi maglalaho, at mananatili ang kapayapaang aking ipinangako." Iyan ang sinasabi ni Yahweh, na nagmamahal sa iyo. (Isaias 54:10).

· Ngunit mula ngayon, wala nang sandatang gagamitin laban sa iyo, at masasagot mo ang anumang ibibintang sa iyo. Ang mga lingkod ko'y aking ipagtatanggol, at sila'y bibigyan ng pagtatagumpay." Ito ang sinabi ni Yahweh. (Isaias 54:17).

· Kay sagana ng mabubuting bagay, na laan sa mga sa iyo'y gumagalang. Nalalaman ng lahat ang iyong kabutihang-loob, matatag ang pag-iingat sa nagtitiwala sa iyong lubos.

· Iniingatan mo sila at kinakalinga, laban sa balak ng taong masasama; inilalagay mo sila sa ligtas na kublihan, upang hindi laitin ng mga kaaway. (Mga Awit 31:19-20).

· Ikaw ang aking lugar na kublihan; inililigtas mo ako sa kapahamakan. Aawitin ko nang malakas, pag-iingat mo't pagliligtas. (Selah)

· Ang sabi ni Yahweh, "Aakayin kita sa daan, tuturuan kita at laging papayuhan. (Mga Awit 32:7-8).

· Kay Yahweh mo hanapin ang kaligayahan, at ang pangarap mo'y iyong makakamtan.

· Ang iyong sarili'y sa kanya italaga, tutulungang ganap kapag ika'y nagtiwala. ” (Mga Awit 37:4-5).

· Kahit na nga dinanas ko ang hirap at madlang sakit, subalit ang aking lakas ay muli mong ibinalik, upang ako'y di tuluyang sa libingan aAy mabulid.

· Tutulungan mo po ako at karangala'y dadagdagan, ako'y muli mong aliwin; iahon sa kahirapan. (Mga Awit 71:20-21).