Miyerkules, Nobyembre 16, 2011

ANG IGLESYA SA MGA HULING ARAW

Naniniwala ako na ang pangitain ng Diyos para sa kanyang mga huling araw na iglesya ay nakabatay sa kanyang ipinahayag na Salita—sapagkat maliwanag na ipinaliwanag ng Bibliya kung ano ang magiging iglesya ni Jesu-Cristo bago pa siya bumalik.

Ang iglesya sa Amerika ay malayo sa nakikita ng Diyos. Sa maraming bahagi, ang buong denominasyon ngayon ay nagsasagawa na wala ang Espiritu Santo. Sila ay salat sa presensiya ni Jesus at walang anumang handog na espirituwal. Sila ay nagsasagawa ng isang pinarisang relihiyon na walang kapangyarihan, pananagutan o mensaheng nakapagliligtas. Sila ay nagiginhawan sa sanlibutan at may pagka politikal sa halip na espirituwal. Sila ay pumapayapa sa kasalanan, balewala lamang ang paghihiwalay at tinutuya ang higit sa kakayanan, habang ipinagsasantabi lamang ang katuruan tungkol sa langit, impiyerno, pagsisisi at paghuhukom.

Ang iglesya sa Bagong Tipan ay pinanginginig ang diyablo! Itinutulak nito ang kampon ng mga demonyo sa pinakamalalim na bahagi, nanalangin na bumukas ang mga pintuan ng bilangguan, at ginawang ang mga namumuno ay nanginginig sa takot. Yaong mga naunang mga mananampalataya ay mayroong ganoong pananampalataya at kapangyarihan na kayang patayuin ang mga lumpo at gawin ang mga pulubi na maging mga mangangaral. Naniniwala sila sa higit na kakayanan ng tao at binuksan nila ang paningin ng mga bulag, nakarinig ang mga bingi at napagaling ang lahat na anumang uri ng sakit. Maging ang mga patay ay binuhay nila.

Hindi ko sinasabi na ang mga huling araw na iglesya ng Diyos ay mauulit o gagayahin ang iglesya sa unang siglo. Hindi—sinasabi ko na ito ay magiging higit pa doon! Ang mga ito ay higit pang magiging makapangyarihan, mas malakas, na may higit pang pagpapahayag ni Jesus. Ito ay magkakaroon ng mas higit pang pagpapahid ng langis mula sa Espiritu Santo kaysa noon—higit pa sa Pentekostes! Inihahanda ng Diyos ang kanyang pinakamasarap na alak sa huli!

Tiniyak nang propetang si Daniel ang mga bagay na ito. Sinabi niya mayroong mga hinulaang katotohanan ay nakatago, na ipapahayag lamang sa mga huling araw: “Ang kahulugan nito’y mananatiling lihim hanggang dumating ang wakas…at wala isa man sa kanila ang makakaunawa sa mga bagay na mauunawaan ng marurunong” Daniel 12:9-10).

Ngayon ang Espiritu Santo ay nagpapahayag ng mga bagay na ito sa mga espirituwal at nakakaunawang mga banal! “Subalit tulad ng nasusulat, ‘Hindi pa nakikita ng mata, o naririnig ng tainga, ni hindi pa sumasagi sa isip ng tao ang mga inihanda ng Diyos para sa mga umiibig sa kanya.’ Ngunit ito’y inihayag na ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Espiritu. Sinasaliksik ng Espiritu ang lahat ng bagay, maging ang pinakamalalim na layunin ng Diyos” (1 Corinto 2:9-10).

Inihahanda ng Panginoon ang isang makapangyarihan ngunit mapagkumbabang mga pastol na mula sa kanyang puso ganoon din ay pati na ilang natirang kongregasyon ng mga gutom na mga tupa na tumalikod mula sa pagiging patay at sa kasalanan ng makabagong iglesya. Ang eksena ay inihahanda para sa iglesyang iyon na magiging mainit, hindi nanlalamig—at yayanigin nito ang pinaka pundasyon ng impiyerno. Walang anumang kapangyarihan sa daigdig ay kakayaning balewalain ito o hamakin ito!

Martes, Nobyembre 15, 2011

ANG DIYOS AY HINDI NAPAPAGOD

“Hindi ba ninyo nalalaman, diba ninyo naririnig?
Na itong si Yahweh, ang walang hanggang Diyos,
ang siyang lumikha ng buong daigdig?
Hindi siya napapagod;
sa isipan niya’y walang makakaunawa”
(Isaias 40:28).

Mayroong walang kamalayan ng Diyos
Na maaring hindi niya ipapahayag ang sarili niya
Sa buong sankatauhan sa kanyang kalamidad at pangangailangan—
Na siya ay hindi patay o natutulog,
Na hindi kayang bantayan o gabayan ang hakbang ng tao.
Ngunit sino ang tao na susukat sa Diyos?
Kanino siya ihahalintulad
O ikukumpara?
Hindi ba ninyo nalalaman?
Diba ninyo naririnig?
Ang walang hanggang Diyos,
Ang lumikha ng buong daigdig,
Hindi naidlip o natutulog.
Hindi siya nanlulupaypay,
O napapagod man lang,
Ngunit siya na nagtitiwala sa kanya
Ay panunumbalikin ang kanilang pananampalataya at lakas
Lilipad silang parang agila:
Tatakbo sila at hindi mapapagod,
O manlulupaypay man lamang.

Lunes, Nobyembre 14, 2011

HUMINTO NA SA PATULOY NA PAGTUTUOS

“Natakot ang sambayanan kay Yahweh…sama-saman at tulung-tulong nilang sinimulan ang muling pagtatayo ng templo ni Yahweh na Makapangyarihan sa lahat, ang kanilang Diyos” (Haggai 1:12,14). Ang mga Israelita ay nakapag-isip-isip na muli tungkol sa kanilang mga sariling kapakanan at muling bumalik sa pagtatayo ng templo. Bumalik sila kung saan sila nararapat—sa pagtatayo ng templo g Diyos!

Nakatayo sila sa harapan ng pundasyon ng templo at ang mga pader ay unti-unti nang tumataas. Ngunit mayroon bagay na mali at marami sa mga nakatatandang mga tao ay nagsimulang magtangisan! Bakit? Sapagkat nakita nila ang kaigihan ng templo ni Solomon 68 taon na ang nakakalipas at ang bagong ito ay hindi maitutulad. Kung ihahambing, parang balewala lamang ito!

Ang mga tao ay nagsimulang mag-usap tungkol sa nakalipas na mga kaluwalhatian, sinasabing, “Ang templong ito ay walang arko, walang upuan ng kahabagan o kerubin. Walang nakadadaig na apoy sa altar, walang kaluwalhatian na bumababa sa templo. Pagkatapos ng lahat ng ating mga paghihirap, ang lahat ng ating mga sakripisyo at pagsunod, ang lahat ng paglalagay sa una ng kapakanan ng Diyos, hindi natin ito natugunan! Hindi ito maihahambing sa una nating nakita. Bakit pa tayo magpapakahirap, bakit pa tayo magpapatuloy, kung maliit lamang ang nakita nating nagawa natin?”

Isang hukbo ng mga tao ng Diyos ngayon ay sumusuko na sapagkat sa akala nila ay hindi makakayanang gampanan! Katulad ng mga Israelita, sila ay nagbalikan sa Diyos, muli Siyang inuna, hinahanap ang Kanyang kalooban, itinatayo ang Kanyang tahanan. Ngunit kapag tiningnan nila ang kanilang mga buhay, sinasabi nilang, “maliit lamang ang kaya kong ipakita pagkatapos ng aking mga paghihirap! Napakaliit lamang aking kabanalan galing sa Diyos, napakaliit ng Kanyang kaluwalhatian sa aking buhay. Kung ihahambing sa ibang mga Kristiyano, hindi ko ito matatapatan. Ano pa ang halaga ng aking pagpapakahirap? Hindi ko ito maaring mapagtagumpayan.

Naniniwala na ako na ito ang dahilan bakit maraming mga debotong Kristiyano ay sumusuko na sa laban. Inihahambing nila ang mga sarili nila sa ibang mga mananamapalataya at nawalan na ng pag-asa sapagkat nadarama nila na sila ay wala nang pag-asa at napakababa!

Kung mananatili ka lamang na tapat sa Panginoon at hindi susubuking ihambing ang sarili sa anumang bagay maliban sa sarling pag-ibig kay Jesus, makakasiguro kang ikaw ay lalago—at ipinangako ng Diyos na sasamahan ka Niya!

Minamahal, maari mo itong markahan, sapagkat ito ay pangako ng Diyos sa iyo! Mula sa sandali na muli mong ituon sa pagtatayo ng katawan ni Cristo—isantabi ang lahat ng paghahambing at lahat ng makasariling pamamaraan, hayaan Siyang maging ang lahat—magsisimula kang makita ang Kanyang maraming pagpapala. Tunay mong maari itong markahan! Malalaman mo na binibiyayaan ka Niya, nakangiti sa iyo, nagbubunyi para sa iyo!