Lunes, Enero 9, 2012

ISANG PAGPAPAGANDA NG ESPIRITU SANTO

Matapang na ipinahayag ni David, “Bakit ako malulungkot, bakit ako nagdaramdam? Sa Diyos ako’y may tiwala, siyang aking aasahan; magpupuri akong muli, pupurihing walang humpay, ang aking Tagapagligtas, itong aking pagpupuri sa kanya ko ihahayag!” (Awit 42:11). At inulit niya ang katulad na pangungusap sa Awit 43:5. Sa orihinal na Hebreo, ang tamang pahinohod ng mga talatang ito ay, “Sa Diyos ako aasa at sa kanya mananalig.”

Naniniwala ako na may mahalagang sinasabi si David dito. Nakita mo ang iyong mukha ay isang karatula na nagbabalita kung ano ang nangyayari sa iyong puso. Ang lahat ng kaaliwan o kaguluhan sa iyong kalooban ay nananalamin sa iyong mukha. Kapag sinasabi ko ang tungkol sa iyong itsura, ang tinutukoy ko ay ang ipinapahayag ng iyong mukha, ang iyong ikinikilos, at tono ng iyong boses.

Halimbawa, kapag ang isipan ko ay puno ng isipin tungkol sa ating iglesya—mga pangangaral, pananalapi, pakikipag-ugnayan—ay may pagkakataong ako ay nanlulumo. Mukhang pasan ko ang lahat. Nakakunot ang aking kilay. Ang ibang tao ay nagsasabi na ako ay malungkot.

Isang araw ako ay naglalakad sa kahabaan ng kalye 52nd malapit sa Tahanan ng Hannah, lubhang subsob sa mga bagay tungkol sa iglesya at marahil ay mukhang nanlulumo. Nadaanan ko ang isang sirang bahay na kung saan ay may isang babae nakaupo, nakangiti. Kita ko na siya ay lango sa droga. Pinapanood niya ako habang palapit at nagsalita siya. “Ginoo, hindi naman siguro napakabigat ng dinadala mo.”

Ako ay nagulat! Sa isipan ko, “Narito ang isang babae, na lango sa droga at narito ako, isang tao ng Diyos. Siya ay nakangiti at maaliwalas ang anyo at ako naman ay nanlulumo, na para bang naglaho na ang pag-asa.” Ito ay isang pasaway na pangungusap sa akin!

Nagpapasalamat ako sa Diyos sa Kanyang dakilang kaligtasan—sa pagliligtas sa ating mga kaluluwa, sa ating espiritu, maging sa ating mga katawan. Ngunit marami sa atin ay nangangailangan na baguhin ang ating mga anyo! Kailangan natin ng pagpapaganda ng Espiritu Santo—sapagkat ang ating mga mukha ay nagbibigay ng maling mensahe sa sanlibutan!

Isang nakakabatang babae ay nagpunta sa Tahanan sa Hannah na may mahabang linya ng mga kasalanan na nakaukit sa kanyang mukha. Ang kanyang anyo ay lubhang naghihirap ng husto. Gayuman, dalawang linggo ang makalipas mula nang siya ay naligtas, walang makapaniwala sa kanyang pagbabago. Ni hindi ko man lamang siya nakilala.

Bakit bigla na lamang nagbago ang kanyang anyo? “Sino ang ipapantay sa taong matalino na nakakasaliksik sa lahat ng bagay? Ang karunungan ay nagpapasaya sa mukha ng tao; pati ang matigas na anyo ng mukha ay nawawala” (Mangangaral 8:1).

Tinitingnan ko na ang “karunungan” sa talatang ito ay nangangahulugan na si Jesu-Cristo. Sa katunayan, ang pinakapresensya ni Cristo sa iyong puso ay may malinaw na umpog sa iyong anyo! Idinadamay nito ang iyong paglalakad, ang iyong pagsasalita, ang mismong tono ng iyong boses.

Biyernes, Enero 6, 2012

ANG KALAYAAN AY HINDI ISANG PAHINTULOT!

“Mga kapatid, tinawag kayo upang maging malaya. Ngunit huwag naman ninyong gamitin ang inyong kalayaan upang masunod ang hilig ng laman, kundi maglingkod kayo sa isa’t isa sa diwa ng pag-ibig”(Galacia 5:13).

Ang mga rebelde ay dumadaing ng kalayaan
Para sa mga namimighating itim.
Para sa mga pinabayaang tribo ng Indian,
Mga ilegal na Mehikano at mga mamimitas ng Prutas sa Kanluran.
Nananawagan sila ng kalayaan sa kampus—
Para sa mga kolonya at mga naglalabasang mga nasyon.
Kumikilos na para bang ang kalayaan
Ay kanilang natukalasan at kanilang ideya,
Ngunit sinabi ng Diyos
Ang tao ay tinawag para sa kalayaan—
Banal na idinestino at tinawag.
Ngunit hindi dapat gamitin ang kalayaan bilang kapahintulutan
Para aliwin ang laman,
Ang malulong sa walang pakundangang kaaliwan at kahalayan ng laman—
Bilang tsapa ng kalayaan
Para lamang makaiwas sa paglilingkod sa iba,
Sa pamamagitan ng pag-ibig, ang paglingkuran ang bawat isa
Mapayapa at walang karahasan;
Sapagkat kapag nagpatuloy ang rebelde na mangagat at manakmal
Sa likod ng maskara ng kalayaan,
Lalamunin lamang nila ang bawat isa.

Huwebes, Enero 5, 2012

SI YAHWEH AY ISANG MAPANIBUGHUING DIYOS

“Huwag kayong sasamba sa ibang diyos sapagkat akong si Yahweh ay mapanibughuing Diyos” (Exodo 34:14).

Oo, maari natin siyang galitin sa pagpapanibugho: “Nais ba nating manibugho ang Panginoon? Akala ba ninyo’y mas makapangyarihan tayo kaysa sa kanya?” (1 Corinto 10:22). Nagtatanong si Pablo: “Pinatunayan mo na iniibig mo Siya. Ginamit mo pa man din ang pangalan niya. Gayunman, ngunit mayroon bang ibang umagaw sa puso mo?”

Maari mong sabihin na iniibig mo si Jesus; maari kang pumunta sa sambahan sa tuwinang bukas ang pintuan. Ngunit hinahanap mo ba siya sa kapag ikaw ay nag-iisa na?

Gaano karaming aklat, mga babasahin at mga pahayagan ang iyong pinag-uubusan ng panahon? Gaano kahaba ang panahon na ginugugol mo sa panonood sa telebisyon at pakikinig sa radyo—ngunit ni hindi mo man lamang maisip na gumugol nang panahon na kasama si Cristo?

Ang mga mangangaral ay nagsasaliksik sa Bibliya para sa kanilang ipapangaral. Ang mga guro ay pinag-aaralan ito para sa aralin tuwing Linggo. Ngunit bakit hindi man lamang natin magawang gawin ito kahit na sa pagbabasa man lamang, para pasariwain tayo ng ating Panginoon? Bakit hindi natin ito mabuksan upang matutunan natin ang tungkol sa kanya at ibigin siya?

Ang Bibliya ay si Jesus—ang sariling Salita ng Diyos! Ito ay puno ng kapahayagan ng Kanyang puso; ang lahat ng tungkol sa Kanya ay makikita dito . Iisipin ko na kung tunay na iniibig mo Siya, kung umaasa ka na makakasama siya sa walang hanggan bilang kanyang nobya, kung ganoon ay nanaisin mong matutunan ang lahat ng tungkol sa Kanya!

Ang Panginoon ay hinihintay tayo, hinahanap ang ating panahon at atensyon. Gayunman nakikita Niya tayo na inuubos ang ating panahon sa ibang tao at ibang bagay na nagbibigay dahilan para manibugho Siya! “Hindi patatawarin ni Yahweh ang ganoong tao, sa halip ay magagalit siy sa taong iyon. Mangyayari sa kanya ang lahat ng sumpang nakasulat sa aklat ng kautusang ito hanggang sa lubusan siyang mapuksa ni Yahweh” (Deotoromo 29:20). Sasabog itong nag-aalab na apoy ng paghatol!

Minamahal, kapag sumapit ang araw na iyon, alam ko na nais mong hawakan ni Jesus ang kamay mo at bumulong, “Ang mahalaga tayo ay magkasama! Ninais mo na ako ay makasama. Ibinigay mo sa akin ang pinakaminam na bahagi ng iyong buhay, ng iyong panahon, ng iyong atensyon. Halika, ngayon—magsama tayo!”

Paano mo Siya haharapin sa araw na iyon? Ang lahat sa sanlibutang ito ay matutupok ng apoy. Ngunit paano ang iyong pakikipag-isa sa Kanya? Makakaya mo bang humarap sa Kanya alam na tinalikuran mo ang sanlibutan at tumaghoy na nais mo Siyang makilala?