NASA TUYONG LUPAIN

Iginiit ng Diyos na kailangang may “tuyong lupain” sa dadaanan ninyong Pulang Dagat. Sinabi Niya sa Israel, “Itapat mo sa ibabaw ng dagat ang iyong tungkod; mahahati ang tubig at matutuyo ang lalakaran mo” (Exodo 14:16). Kamangha-mangha, ginamit ng Diyos ang pangungusap na ito ng apat na ulit, sinabi sa kanyang mga tao, “Matutuyo ang lalakaran ninyo.”

Muli nating nakita ang pangungusap na ito noong ang Israel ay akmang papasok sa Canaan. Tumawid sila sa Jordan sa tuyong lupain patungo sa Lupang Ipinangako.

Sa madaling sabi, ang tuyong lupain ay isang daanan. At kung ikaw ay nandito, kung ganoon ay may patutunguhan ka. Hindi ka naliligaw o pabalik; ang tuyong lupain mo ay ang plano ng Panginoon para sa iyo. Ang gawain niya sa buhay mo, ang himala na Kanyang gagampanan. Ikaw ay patungo sa isang pagpapahayag, isang bagong tagumpay kay Crsito, patungo sa isang bagay na dakila.

Pinatunayan ito ng Kasulatan. Pansinin kung saan ang Faraon at ang kanyang hukbo ay nagapi sa labanan: sa ipinagkaloob ng Diyos na tuyong lupain. Ang tuyong lupa ang eksaktong lugar na kung saan ang diyablo ay aatake sa iyo. Nais niyang atakihin ka kung saan ka mahina. Gayunman, Dito rin sa tuyong lupaing ito tinanggal ng Panginoon ang “gulong ng karwahe” mula sa kapangyarihan ni Satanas: “Nang bumalik sa dati ang dagat, natabunan ang mga karwahe’t kabayo ng Faraon, pati ang kanyang buong hukbo at wala ni isa mang natira” (Exodo 14:28).

Sinabi ng Diyos sa atin na may kakanyahan: “Nais kong matutunan ninyo na magpatuloy sa inyong pananampalataya—hindi ayon sa pangitain o sa tinig, ngunit kung kayo ay nasa kalagitnaan ng inyong tuyot na katayuan. Nais Kong kayo ay magkaroon ng sariling tiwala na kapag hindi ninyo nadinig ang Aking tinig o hindi nakita ang kaharap—kapag kayo ay nasa tuyong lupain—kayo ay pinangungunahan Ko.”

Ipinangako ng Diyos na gagawin Niyang bukal ng sariwang tubig ang ating tuyong lupain: “Kapag inabot ng matinding uhaw ang aking bayan, na halos matuyo ang kanilang lalamunan, akong si Yahweh ang gagawa ng paraan; akong Diyos ng Israel ay hindi magpapabaya. Magkakaroon ng ilog sa tigang na burol, aagos ang masaganag tubig sa may libis; gagawin kong lawa ang disyerto, may mga batis na bubukal sa tuyong lupain” (Isaias 41:17-18).

Minamahal na banal, ikaw ba’y tigang? Sinasabi ng Diyos sa iyo, “Malapit na na makita mo ang pag-aani. Na kung saan dati ay may tuyong lupain, may buhay na bubukal sa iyong paanan. At nilikha ko ito! Matatag na manindigan at tingnan kung ano ang gagawin ko para sa iyo sa iyong tuyong lupain.”

HINDI KAILANMAN MAGPAPABAYA ANG DIYOS

“Kung ang sinuman sa inyo ay may isandaang tupa at mawalan ng isa, ano ang gagawin niya? Hindi ba’t iiwan niya ang siyamnapu’t siyam sa pastulan at hahanapin ang nawawala hanggang sa ito’y matagpuan?” (Lucas 14:4)

Si Jesus ay nagpapahayag dito ng isang tupa na kasama sa marami. Maliwanag, ito ay kumakatawan sa isang kabilang sa samahan ng mga tao ni Cristo, isa na malusog at alaga ng isang mapagmahal na pastol. Gayunman ang tupang ito ay naligaw, kaya’t ang pastol ay umalis para hanapin ito.

Pansinin kung ano ang sinabi ni Jesus tungkol sa pastol dito: “Hinanap niya ang nawalang tupa hanggang sa matagpuan niya ito.” Ang Diyos ay hindi nagpapabaya sa sinumang kasama Niya na naligaw. Sa halip, lalakad Siya para hanapin ang tupang ito, yayakapin ito at ibabalik sa kawan nito.

Sa madaling sabi, maaring malugmok ka sa kasalanan na halos umabot ka na sa sukdulan ng impiyerno, at hahanapin ka pa rin Niya. Nagpatotoo si David, “Kung langit ang puntahan ko, tiyak na naroon ka” Awit 139:8).

Narinig na nating lahat ang pangungusap na “impiyerno sa lupa.” Ganyan ang takbo ng buhay noong mga tao na lumayo sa Diyos. Ang kanilang “higaan sa impiyerno” ay isang kakila-kilabot na kalagayan. Ito ay nangangahulugan na nabihag ng kasalanan, napabukod ng malayo mula sa Panginoon na nauwi sa pagkahulog sa isang walang kabuhay-buhay na pagkakaidlip. Ang pagkakaidlip na ito ay may kasamang nakayayamot na takot na bumubulong ng , “lalo kang nababaon ng malalim sa impiyerno. Hindi ka na makakabalik pa sa Diyos.”

Ang mensahe ni Cristo sa atin ay, “Maaring gumawa ka ng sariling higaan sa impiyerno, ngunit hindi ka ganap na nasa ilalim ng kasalanan para sa Akin upang maabot Kita at tanggapin ka ng bukas ang Aking mga kamay.”

Nang matagpuan ng pastol ang nawala, na sugatang tupa, kinarga niya ito pabalik sa bahay. “Pagdating sa bahay, aanyayahan niya ang mga kaibigan at mga kapitbahay at sasabihin sa kanila, ‘Makipagsaya kayo sa akin dahil nakita ko na ang tupa kong nawawala!’ (Lucas 15:6).

“Sinasabi ko sa inyo, magkakaroon ng higit na kagalakan sa langit dahil sa isang makasalanang tumatalikod sa kasalanan kaysa siyamnapu’t siyan na di nangangailangang magsisi.” (Lucas 15:7).

PAG-IISIP TUNGKOL SA PAG-IBIG AT PANANAMPALATAYA

Hayaan ninyong ibahagi ko ang ilang nakapagpapagaling na isipin tungkol sa pananampalataya at pag-ibig. Naniniwala ako na gumagawa ang Diyos ng mga himala sa mga kasagutan sa mga panalangin na may pananampalataya. At naniniwala ako sa lahat ng pangako sa Salita ng Diyos. Ngunit, sa pamamagitan ng maraming paghihirap at luha, natuklasan ko ang isang bagay na kahanga-hanga tungkol sa paraan ng paggawa ng Diyos. Ang susunod ninyong mababasa ay makakatulong na muli ninyong baguhin ang iyong pagtitiwala sa Panginoon at mapalaya ka sa pagkakagapos sa patuloy na tuklasin ang tungkol sa pananampalataya.

Narito ng aking konklusyon:

• Kung hindi mo maibibigay ang ganap na pananampalataya, ay ibigay mo ang iyong ganap na pag-ibig. “Ang ganap na pag-ibig ay nagtataboy sa takot.” Ang ganap na pag-ibig ay ang kapahingahan na mayroon ang Diyos para sa Kanyang mga tao. Nais Niyang mamahinga tayo sa Kanyang pag-ibig, nagtitiwala na lagi siyang darating para tulungan tayo bilang ama sa isang nagdudusang anak sa kabila ng ating kakulangan sa pananampalataya.

Tigilan mo na ang pagsusukat o pagbibigay grado sa iyong pananampalataya. At tigilan mo na kung paano tutuusin ang pananampalataya. Sinabi ng Bibliya, “Kaya’t ang tatlong ito’y nananatili: ang pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig, ngunit ang pinakadakila sa mga ito ay ang pag-ibig” (1 Corinto 13:13). Kung ikaw ay magpapakadalubhasa sa anumang bagay, magpakadalubhasa ka sa pag-ibig—ang pananampalataya ay gumagawa sa pamamagitan ng pag-ibig.

• Kapag ang Diyos ay hindi sumasagot sa ilan nating mga panalangin, makatitiyak tayo na mayroon Siyang dakilang walang hanggang dahilan kung bakit.

Dito mauuwi ito: ang Diyos ay mayroong lahat ng kapangyarihan at kayang gawin ang anumang bagay. Walang imposible sa Kanya. Ipinangako Niyang sasagutin ang bawat panalangin sa pangalan ni Cristo, kaya’t kailangan tayong humiling na may ganap na katiyakan sa pananampalataya, na umaasa sa kasagutan. Ngunit kung iaantala ng Diyos ang sagot o pinili ang ibang paraan para sa atin, tiyak na mayroon siyang kadahilanan para sa lahat ng mga bagay na ito. At kailangan tayong manalig na anumang payagan ni Diyos sa ating mga buhay ay makakabuti para sa atin pagdating ng takdang panahon (Roma 8:28).

Ang ating Amang nasa langit ay tiyak na alam kung saan tayo patungo at ano ang ating pangangailangan. Ibibigay Niya kung ano ang mabuti, sa tamang panahon ayon sa Espiritu Santo (Mateo 7:11).

Hindi hahayaan ng Diyos na ikaw ay daigin ng iyong mga pagsubok. Maaring dumating ka sa kalagayan na sa akala mo ay wala ng pag-asa, gayunman ay malalampasan mo at mabubuhay para ipahayag ang Kanyang katapatan kung hindi mo patitigasin ang puso mo kundi ang kumapit sa Kanyang mga kamay, nananalig sa Kanyang walang hanggang pag-ibig.