PUSPOS NG PAG-ASA, KAGALAKAN AT KAPAYAPAAN!

Kung nais ninyong maghari ang kapayapaan ng Diyos sa inyong buhay, kailangang iwaksi ang ilang mga bagay:

• Kailangang tigilan na ninyo kung paano tutuusin o uunawain kung paano gagawin ng Diyos ang mga bagay.
• Kailangang tigilan na ninyo ang mag-alala at magtampo: “Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay… (Filipos 4:6).
• Kailangang tigilan na ninyo ang sabihin sa Diyos kung alin ang tama para sa iyo.
• At higit sa lahat, kailangang tigilan na ninyo na ikaw ay bigo; tigilan na ninyo ang pag-iisip na hindi ninyo nalulugod ang Diyos!

Ang isa sa mga pinakamabisang bitag ni Satanas para manakawan niya ang mga Kristiyano ng kapayapaan ay ang paghimok sa kanila na kailangang magpakahirap sila sa laman para malugod ang Diyos. Ito ay pinatatalbog niya sa akin palagi!

Minsan kapag kailangan ko ang isang lugar para manalangin, pupunta ako sa aking sasakyan at magmamaneho sa isang bukod na lugar. Nagagawa kong purihin ang Panginoon at magalak sa kanyang presensiya habang nakatanaw sa berdeng kabukiran at kagubatan. Ngunit minsan sasagi sa aking isipan na wala akong ginagawa para sa Panginoon!

Panalangin ko, “Panginoon wala akong nagagampanan para sa Iyong kaharian. Wala akong ginawa kundi manalangin, kumuha ng mga mensahe sa mga sermon, at magtungo sa simbahan at mangaral. Ang buong sanlibutan ay patungo sa impiyerno, at wala akong nagagawa para sa Iyo!”

Ang ganito bang iniisip ay sumagi sa iyo? Ginagawa mo ang lahat ng kaya mo para malugod ang Panginoon, gayunman hindi ka nakadadama ng kabanalan. Bahagya ko nang madama ang kabanalan. Iyan ang katotohanan maging sa pinakamabuti kong panahon—maging ako man ay nangangaral na may basbas ng Espiritu!

Sinabi mo, “Ikaw, kapatid na David? Lagi mong nadarama na para bang wala kang nagagawa para sa Diyos?” Oo! Ang diyablo ay lumalapit at ginagawa niyang madama natin na tayo ay hindi karapat-dapat, walang nagagawa. At nawawala ang ating kapayapaan dahil bumibigay tayo sa ganitong nadarama!

Makinig sa panalangin ni Pablo para sa atin: “Puspusin nawa kayo ng Diyos na siyang bukal ng pag-asa, at nawa ay pagkalooban niya kayo ng kagalakan at kapayapaan sa pamamagitan ng inyong pananampalataya, upang mag-umapaw ang inyong pag-asa sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo” (Roma 15:13).

Magtiwala sa Kanyang kabutihan. Manalig sa kanyang pag-ibig at kahabagan. Huwag ninyo siyang pagbintangan ng pagiging galit o naguguluhan sa iyo o hindi ka kinakausap. Hayaang ang kanyang kapayapaan ang maghari sa inyong puso at sa inyong buhay!

ANG HANDOG NG KANYANG KAPAYAPAAN

“Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay. Sa halip, hingin ninyo sa Diyos ang lahat ng inyong kailangan sa pamamagitan ng panalanging may pasasalamat. At ang kapayapaan ng Diyos na hindi kayang maunawaan ng tao ang siyang mag-iingat sa inyong puso at pag-iisip dahil sa inyong pakikipag-isa kay Cristo Jesus” (Filipos 4:6-7).

Nang paulit-ulit kong binasa ang talatang ito kamakailan, ako ay tinamaan ng bagay na hindi ko pa nakikita noon pa. Ipinag-utos ni Pablo sa atin na tigilan na ang mag-alala, lumapit sa Diyos sa pananalangin at humingi ng pangangailangan, at magpasalamat sa kanya sa sagot. Ngunit wala siyang sinabi na makakakuha ng mga kasagutan! Walang sinabi si Pablo na makakatanggap ng salita ng patutunguhan, kaligtasan, mga himala, o kagalingan. Sa halip, sinabi niya nakatanggap tayo ng handog ng kapayapaan ng Diyos!

Sinasagot ng Diyos ang lahat ng ating mga kahilingan at mga pangangailangan na may kasamang kapayapaan Niya: “Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay. Sa halip, hingin ninyo sa Diyos ang lahat ng inyong kailangan sa pamamagitan ng panalanging may pasasalamat. At ang kapayapaan ng Diyos na hindi kayang maunawaan ng tao ang siyang mag-iingat sa inyong puso at pag-iisip dahil sa inyong pakikipag-isa kay Cristo Jesus” (t 6-7).

Sa madaling sabi, unang sinasagot ng Diyos sa bawat panalangin natin at daing ng puso ay Kanyang kapayapaan! Ang lahat ng taong mananalangin ay may isang bagay na nagkakatulad: Gaano man kabigat ang nadarama nila patungo sa kanilang lihim na silid ng panalanginan, ay lumalabas silang puspos ng Kanyang kapayapaan! Nilimitahan ng Diyos ang sarili Niya sa Kanyang sariling pamahalaan. Ito ay kinikilalang laan ng Diyos. Gumagawa siya ng bagay dito at doon, inihahanda ang puso ng mga tao at isinasaayos ang mga pagkakataon, ngunit hanggang sa Kanyang laan ay gumawa sa kasagutan sa inyong mga panalangin, sinabi Niya, “Ibibigay ko sa inyo hindi yaong iniisip ninyo na kailangan ninyo kundi yaong alam ko na kailangan ninyo—kapayapaan ng isipan at puso!”

Marami sa atin ay nakikipagbuno sa Panginoon sa pananalangin. Humihiling tayo na may pagtangis at luha; binabayo natin ang daan ng langit; inaangkin natin ang bawat pangako. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, mga linggo at mga buwan, nagsisimula tayong magtaka: “Bakit hindi ka sumasagot, Panginoon? Ano ang humahadlang sa aking mga panalangin? Ano ang nagawa ko na nakapagbigay dalamhati o hindi nakalugod sa Iyo?”

Ang katotohanan ay, sinabi na sa atin ng Diyos. “Narito ang kapayapaan ko na hindi ninyo kayang unawain! Tanggapin ninyo ito at hayaang maghari sa mga puso ninyo habang gumagawa Ako sa lahat ng bagay na makabubuti sa inyo!” Kailangang manatili tayo sa kapayapaan ng Diyos hanggang sa ang Kanyang pangako ay naisaayos na ng Espiritu Santo!

Panghawakan ang Kanyang kapayapaan at hayaang maghari ito sa inyong mga puso!

HAYAANG ANG KAPAYAPAAN NG DIYOS ANG MAGHARI

“Paghariin ninyo sa inyong puso ang kapayapaang kaloob ni Cristo, sapagkat iyan ang dahilan kung bakit kayo tinawag sa iisang katawan. Magpasalamat kayo lagi” (Colosas 3:15).

Ang isang talatang ito ay naglalaman ng isang di-kapani-paniwalang utos: Tinawag ng Diyos ang kabuuang katawan ni Jesu-Cristo para hayaang ang Kanyang kapayapaan ang mamahala sa ating mga puso, pag-iisip at katawan! Ang kapayapaan ng Diyos ang dapat maging tagapamagitan ng ating mga buhay, nakaupong naghahari sa lahat. Kung may panahon mang ang pagtawag na ito kakailanganing patunugin, ito ay ngayon sa sandali ng kaguluhan at kalituhan!

Bakit ipinag-utos ng Panginoon sa mga naunang iglesya na hayaang ang Kanyang kapayapaan ang maghari sa kanilang mga buhay? Ito ay sa dahilang alam Niya ang parating na mga mangyayari at nais Niyang ihanda sila! Sa nalalapit na ilang mga taon, mga di-kapani-paniwalang kaguluhan ay darating sa kanila. Sila ay pahihirapan at aalipustain. Haharap sila sa taghirap na panahon, mawawalan ng mga tahanan, kukumpiskahin ang kanilang mga ari-arian, aatakihin ng mga malulupit na mga tao na ang iniisip ay ginagawan nila ng pabor ang Diyos sa pamamagitan ng pagpatay sa kanila. Nagbabala ang Diyos sa kanila, inihanda sila, “Kayo ay ipapasailalim sa aking kapayapaan sapagkat ito lamang ang makapagliligtas sa inyo sa mga di-kapani-paniwalang pagbabago na parating!”

“Isagawa ninyo ang lahat ng inyong natutuhan, tinanggap, narinig at nakita sa akin. Sa gayon, sasainyo ang Diyos na nagbibigay ng kapayapaan” (Filipos 4:9).

Sa mga panahong ito ay mayroong di-totoong kapayapaan na lumalaganap sa maraming simbahan, kapayapaang mabibigo pagdating ng magulong panahon. Ito ay kapayapaan ng mga nagmamatigas, mga Kristiyanong binulag ng kasalanan! Tinawag ni Moses ang mga mananampalatayang kagaya nila “pinagpala ang sarili,” ang kahulugan ay dinadaya ang sarili. Nagbabala Siya sa Israel na may sumpa na darating sa lahat ng mga nagkakasala, mga hindi sumusunod na mga anak ng Diyos na naglalakad sa pagsamba sa mga diyus-diyosan. Sinabi niya na tatapalan nila ng huwad na kaisipan ng kapayapaan ang kanilang makasalanang gawain: “Baka kung marinig niya ang mga tuntunin ng kasunduang ito ay sabihin niya sa kanyang sariling hindi siya mapapahamak kahit sundin ang sariling kagustuhan. Ito ang magdadala ng kapahamakan sa lahat, mabuti man o masama” (Deutoronomo 29:19).

Isinalarawa ni Moses ang anak ng Diyos na nagpasiya na bigyang kasiyahan ang pita ng kanyang laman para sa kasamaan! Nakatagpo siya ng kaaya-ayang doktrina na nagsasabi sa kanya na hindi masama ito, siya’y ligtas pa rin, patungo pa rin ng langit, habang nagpapatuloy sa kanyang kasalanan. Sinasabi niya sa sarili niya, “Gagawin ko kung ano man ang gusto ko at hindi pa rn mawawala ang kapayapaan sa puso ko.”

Kahit ano pa ang mangyari sa Amerika o sa mga bansa sa sanlibutan, walang anumang kapangyarihan sa impiyerno ang makananakaw sa iyo ng kapayapaan ng Diyos sa pamamagitan ni Jesu-Cristo, na kanyang itinanim sa inyong kaluluwa! Gagawin niya sa mga tao niya na ang kapayapaan ang maghahari.

“Paghariin ninyo sa inyong puso ang kapayapaang kaloob ng Diyos.”