Biyernes, Hulyo 8, 2011

MABUHAY AT UMIBIG KATULAD NG GINAWA NI JESUS

“Nalalaman nating tayo'y iniibig ng Diyos at lubos tayong nananalig sa katotohanang ito. Ang Diyos ay pag-ibig. Ang nagpapatuloy na umiibig ay nananatili sa Diyos, at ang Diyos ay nananatili naman sa kanya. Ang pag-ibig ay nagiging ganap sa atin kaya't hindi natin kinatatakutan ang Araw ng Paghuhukom, sapagkat tayo'y tulad ni Cristo, kahit nasa daigdig pang ito” (1 Juan 4:16-17).

Itala ang huling bahagi ng talatang ito. Sinabi ni Juan sa atin na tayo ngayon ay namumuhay na katulad nang pamumuhay ng Panginoon: ang magpatawad at ibigin ang ating mga kaaway. Walang anumang natira sa atin sa paghihiganti, sama ng loob, o ng mabigat na dugo sa ibang lahi—walang anuman para hatulan tayo. At ngayon kailangan malaman natin at lubusang maniwala sa pag-ibig ng Diyos para sa atin.

“Ito ang pag-ibig: hindi sa inibig natin ang Diyos, kundi tayo ang inibig niya at isinugo niya ang kanyang Anak upang maging handog para mapatawad ang ating mga kasalanan” (1 Juan 4:10).

Bukod sa rito, sinabi ni Juan, kailangan walang takot sa kanyang pag-ibig, walang pagdududa dito. Bakit? Sapagkat kapag nagduda tayo sa kanyang pag-ibig para sa atin, tayo ay mabubuhay sa pighati: “Ang takot ay kaugnay ng parusa (4:18). Ang maniwala sa pag-ibig ng Diyos ay nangangahulugan na alam na siya ay matiyaga sa ating mg kabiguan, araw-araw. Naririnig niya ang bawat daing, inilalagay sa sisidlan ang bawat luha, nadarama ang hapis ng ating puso, at nahahabag sa ating mga daing.

Ang ganitong mukha ng pag-ibig ng Diyos ay madiing inilarawan sa Exodo, na kung saan ay hinanap na maipahayag ng Panginoon ang kanyang likas na pag-ibig sa kanyang mga tao. Sinabi niya kay Moses, “Palalayain ko ang Israel,” at sinabi ng Kasulatan: “Narinig ng Diyos ang kanilang daing at naalala niya ang ginawa niyang kasunduan kina Abraham, Isaac at Jacob” (Exodo 2:24).

Sinabi sa kanya ni Yahweh, "Nakita kong labis na pinahihirapan ng mga Egipcio… Alam ko ang hirap na kanilang tinitiis at narinig ko ang kanilang pagdaing. Kaya't bumaba ako upang sila'y iligtas” (3:7-8).

Naniniwala ka ba na nakikita ng Diyos ang iyong kalagayan at pangangailangan, katulad ng ginawa niya sa Israel? Madalas nating sinasabi, “Si Cristo ang lahat.” Gayunman kapag humarap tayo sa krisis—at kapag ang isa ay sinundan pa ng hindi magagandang pangyayari, ang ating mga dalangin ay mistulang parang hindi sinasagot, at ang bawat pag-asa ay nauumpog—bumababa tayo na may pangamba. Sa katunayan, dinadaig tayo ng takot. Ngunit ang katotohanan ay, hindi kailanman pinababayan ng Diyos ang kanyang mga anak sa panahon ng kanilang hapis, kahit na ang mga bagay ay mistulang wala ng pag-asa. Palagi tayong maaring umasa sa kanya!

Huwebes, Hulyo 7, 2011

ANG MANG-AALIW AY DUMATING NA

Tinawag ni Jesus ang Espiritu Santo na “Mang-aaliw.” Isang bagay ang makilala ang Espiritu Santo bilang ating Mang-aaliw, ngunit kailangan din nating malaman kung paano niya tayo inaaliw, para maibukod natin kung ano ang aliw ng laman at kung ano ang nagmumula sa Espiritu.

Tingnan ang isang kapatid na dinaig ng kalungkutan. Nanalangin ng kaaliwan ng Espiriu Santo at umasa na darating ang kaaliwan iyon bilang isang damdamin. Sa katunayan, sa wari niya ito ay isang uri ng biglaang hininga mula sa langit, katulad ng isang espirituwal na pangpahupa sa kanyang kaluluwa.

Ang ganitong uri ng kapayapaan ay maari talagang madama niya ngunit sa pagsapit ng umaga ay wala na rin ito. Bilang bunga, nagsimula siyang maniwala na tinanggihan ng Espiritu Santo ang kanyang kahilingan. Hindi, hindi kailanman! Hindi tayo inaaliw ng Espiritu Santo sa pamamagitan ng pangunahan ang ating mga damdamin. Ang kanyang pamamaraan ng pang-aaliw ay may malaking pagkakaiba at maliwanag na nakaplano sa Kasulatan. Anuman ang suliranin, pagsubok o pangangailangan, ang kanyang ministeryo ng pangpaaliw ay nagagampanan sa pamamagitan ng pagdadala ng katotohanan: “Ngunit pagdating ng Espiritu ng katotohanan, papatnubayan niya kayo sa lahat ng katotohanang galing sa Diyos” (Juan 16:13).

Ang katotohanan ay, ang ating kaaliwan ay sumisibol mula sa ating alam, hindi sa ating nadarama. Katotohanan lamang ang makapangingibabaw sa damdamin! At ang kaaliwang ministeryo ng Espiritu Santo ay nagsimumula sa sinimulang katotohanan: ang Diyos ay hindi galit sa iyo. Iniibig ka niya.

“At hindi tayo binibigo ng pag-asang ito sapagkat ang pag-ibig ng Diyos ay ibinuhos na sa ating mga puso sa pamamagitan ng Espiritu Santo na ipinagkaloob sa atin ng Diyos” (Roma 5:5). Ang kahulugan sa Griyego dito ay higit na mas mabigat kaysa sa iminumungkahi ng pagkakasalin nito, na ang pag-ibig ng Diyos ay sanhi ng “paglagaslas pabulusok” patungo sa ating mga puso sa pamamagitan ng Espiritu Santo.

Ang hindi makayanang dalahin ay maaring sanhi ng takot, kahihiyan, kalungkutan, karamdaman, mga tukso, o kasiran ng loob. Gayunpaman, anuman ang sanhi, ang kaaliwan ay kinakailangan.

Walang ano-anuy isang tinig ang narinig, umaalingawngaw sa bawat sulok ng kaluluwa—ang tinig ng Espiritu Santo—nagpapahayag sa kaluluwa, “Walang anumang maaring makapaghiwalay sa iyo mula sa pag-big ng Diyos.”

Ang katotohanan ay-kapag naniwala ka dito—madalian itong magiging lagaslas ng buhay na tubig, pinapalis ang bawat nakahadlang. “Ngunit ang Tagapagtanggol, ang Espiritu Santo na isusugo ng Ama sa pangalan ko, ang siyang magtuturo sa inyo ng lahat ng bagay at magpapaalala ng lahat ng sinabi ko sa inyo” (Juan 14:26).

Miyerkules, Hulyo 6, 2011

ISANG BUHAY NG PANANALANGIN

Ang Espiritu Santo ay dumating upang pagnunahan tayo sa buhay ng pananalangin. “Gayundin naman, tinutulungan tayo ng Espiritu sa ating kahinaan. Hindi tayo marunong manalangin nang wasto, kaya't ang Espiritu ang dumaraing para sa atin, sa paraang di natin kayang sambitin” (Roma 8:26).

Isaalang-alang kung ano ang sinabi ni Pablo tungkol sa ginagampanan ng Espiritu Santo sa ating buhay ng pananalangin. Nalilito tungkol sa panalangin, ginagawa itong mistulang pinahihirap. Magpunta sa anumang tindahan ng aklat ng Kristiyano at matatagpuan ang hindi mabilang na mga aklat tungkol sa paksang ito, puno ng mga detalyadong pamamaraan tungkol sa pananalangin.

Itong maraming mga kaalaman sa isip ay maaring magdala ng lahat ng uri ng mga tanong tungkol sa pananalangin:

  • Kalian nagiging tagapamagitan ang panalangin?
  • Ang pamamagitan ba ay nasusukat sa pamamagitan ng kapusukan ng loob, maingay na pananalita, o ang haba ng oras na ginugugol mo sa pagluhod?
  • Ako ay inatasan na manalangin ayon sa kalooban ng Diyos, ngunit paano ko malalaman ang kalooban niya?
  • Paano ako mananalangin? Ang pananalangin ba sa isipan ay ibinibilang?
  • Ano talaga ang dapat kong ipanalangin?

Ang ganitong kalituhan ay sadyang nakapananaig at ito ay nagdudulot sa marami para umiwas manalangin.

Walang ibang panahon na kung kalian ang pananalangin ng mga tao ng Diyos ay higit na kinailangan ng higit sa ngayon. Tayo ay nabubuhay sa sanlibutan na nauwi na sa kaguluhan. Ang mga pangyayari sa buong mundo ay lalo pang lumalala, nagkakaisa na nakawan ang tao ng kapayapaan, ang lipunan sa bawat lugar ay naghahanap ng pangagalingan ng kaaliwan. Ngunit hindi nila matagpuan ito sa mga patay na relihiyon, o maging sa mga kawanggawa.

Sinabi ng Bibliya sa atin, “Siya ang Espiritu ng katotohanan, na hindi matanggap ng sanlibutan sapagkat siya ay hindi nakikita ni nakikilala ng sanlibutan. Ngunit nakikilala ninyo siya” (Juan 14:17).

Ang isa sa mga mabibigat nating dapat pahalagahan ay ang mapanatili natin ang isang buhay na nanalangin. Kapag nagpabaya tayo sa pananalangin, sinasaktan natin ang Espiritu ng Diyos. Oo, posible natin masaktan ang Espiritu Santo. Sinabi ng sapat ni Pablo nang sinabi niya na, “At huwag na ninyong saktan ang kalooban ng Espiritu Santo ng Diyos” (Efeso 4:30).

Katunayan, ibinabahagi ng Espiritu ang sakit na nadarama ng Diyos tungkol sa kawalan ng pananalig ng kanyang mga tao at kawalan ng pananalangin. Isaalang-alang ang ilang makapangyarihang pamamaraan ng Espiritu santo na ginagampanan niyang bahagi sa ating mga panalangin:

  • Sa pamamagitan ng panalangin inihahayag ng Espiritu Santo ang presensya ni Cristo sa atin.
  • Sa pamamagitan ng panalangin sineselyuhan ng Espiritu ang mga pangako ng Diyos sa ating mga puso.
  • Sa pamamagitan ng panalagin ang Taga-aliw ay nangungusap ng pag-asa sa atin.
  • Sa pamamagitan ng panalangin pinakakawalan ng Espiritu ang ilog ng aliw, kapayapaan at kapahingahan sa ating mga kaluluwa.