Martes, Hulyo 5, 2011

ISANG MATAGUMPAY NA IGLESYA

Isang matagumpay na iglesya ay lumalaki maging sa ngayon, galing sa matinding pagsubok ng pananampalataya. Sa mga huling araw na ito ng iglesya ay nanggagaling mula sa mga mahabang araw ng pagdadalamhati at sa naglalagablab na pugon.

Ang Espiritu Santo ay kumikilos na dinadala ng kanyang mga tao sa isang lugar ngnagbabadyang pagkakabali-bali. Inaakay niya sila sa kapahayagan ng kahinaan sa kanilang sariling mga laman upang maipakita sa kanila na siya ay makapangyarihan. Ang kanyang mga tao ay palapit na sa katapusan ng kanilang mga sarili, ang mga nagmamatigas ay dudurugin, hanggang sa dumating sa kanilang isipan na walang ibang laman kundi, “Sundin ang kalooban mo.” At sa lahat ng ito, sila ay naging ganap na umaasa sa Panginoon lamang.

Ito ba’y naglalarawan ng kalagayan mo ngayon? Marahil ikaw ay lumalakad na kasama si Cristo sa maraming taon na, at hindi mo pa naranasan ang isang pagsubok na katulad ng hinaharap mo ngayon. Ang mga bagay na dumarating sa iyo ngayon ay ganap na dinadaig ka na, mga bagay na Diyos lamang ang may maaring magawa para dito. At natuklasan mo na siya lamang ang maaring makapagligtas sa iyo.

Sa mga sandaling ito, ang Islam ay naghahanda na para sa isang huling banal na pakikidigma upang “sakupin ang buong mundo” para kay Allah. Ang mga kampong pinagsasanayan ng mga Islam ay dumarami sa buong mundo na may mensahe ng pagkamuhi. Gayunpaman ang Panginoon ay may mga taong sinasanay, mga tao na gagamitin niya para harapin ang poot ng sanlibutan. Sinasanay niya at binibigyan ng sapat na gamit ng kanyang mapagmahal na kabutihan at kapayapaan. Ang Diyos natin ay Diyos ng pag-ibig, at hindi siya gagamit ng mga bomba, mga sandata, o mga magpapatiwakal na hukbo, kundi ng mga nakapangingibabaw na mga tao na walang takot na may lakas ng Panginoon ng mapagmahal na kahabagan.

Sa buong sanlibutan, ang mga tao ng dumaranas ng mga paghihirap, kapighatian at pahirap. Nakatitiyak ako na may banal na walang hanggang layunin sa kasidhian ng mga espirituwal atpisikal na pakikipaglaban ngayon na pinagtitiisan ng tunay na katawan ni Cristo. “Siya ay mabuti at kahit kanino’y hindi nagtatangi; sa kanyang nilikha, pagkalinga niya ay mamamalagi” (Awit 145:9).

Ang ating Panginoon ay mayroon nang plano noon pa man. Ang Diyos mismo ay bumaba at nag-anyo sa kondisyon ng isang tao, namuhay kasama ang mga makasalanan. Pinagtiisan niya ang kanilang pagkamuhi, dinanas ang kanilang pagtanggi, hinarap ang mga di maiisip na pagkutya, at sa lahat ng ito hindi siya kailanman nanglaban.

Hindi kailanman nagtatag ng hukbong mandirigma na gumaganti, mga mamamatay na tao na puspos ng poot. Hindi siya gumamit ng anumang mga sandata. Sa halip, pinabagsak niya ang mga moog sa pamamagitan ng kanyang makapangyarihang mapagmahal na kabutihan. Ang Panginoon ay mayroong isa lamang planong pandigma: magiliw, mahabaging pag-ibig. Sa katunayan, ang pag-ibig ang nagtutulak sa lahat ng kanyang gawain sa sanlibutan. “Purihin natin ang Diyos at Ama ng ating Panginoong Jesu-Cristo, ang mahabaging Ama at Diyos na pinagmumulan ng lahat ng kaaliwan” (2 Corinto 1:3).

Lunes, Hulyo 4, 2011

ANG DAAN PATUNGO SA TAGUMPAY

Ang napakalaking esirituwal na kabiguan na kasunod ng mala bundok na karanasan ng pagpapala o tagumpay ay pangkaraniwan sa bawat tagasunod ni Jesus. Tinatawag natin ang mga karanasang ito na “tag-tuyot” ngunit ito ay mistulang malalim na pagkakahulog sa espirituwal na kadiliman, isang ganap na pagkakalubog patungo sa isang malaking pagsubok pagkatapos na makilala natin ang espirituwal na hipo ng Diyos.

Matatagpuan natin ang mga tag-tuyot na nagpapahirap sa mga buhay ng mga makadiyos na mga lalaki at babae sa buong Bibliya. Ang mababang panahon sa espiritu ay madalas na dumarating doon sa mga tao na binabalak ng Diyos na gamitin. Katunayan, ito ay pangkaraniwan sa lahat na kanyang sinasanay na maging malalim at malayo na sa kanyang pamamaraan.

Sa iyong pagbabalik tanaw sa iyong sariling tag-tuyot na karanasan, tanungin mo ang sarili mo na kung ang ganitong panahon ay nasundan ng muling pagbabagong Espirituwal sa iyong buhay. Maaring naranasan mo ang sariwang pagkakapukaw, isang taimtim na panalangin, tinatanong ang Panginoon, “Hipuin mo ako, Jesus. Pakiramdam ko ay nanglalamig ako. Alam ko na ang paglilingkod ko sa iyo ay hindi umuusad na ayon sa nararapat. Higit akong gutom na madama ka ng higit pa sa nalalaman ko. At kailangan ko ng sigla para magawa ko ang iyonggawain—para manalangin, iligtas ang naliligaw, magdala ng pag-asa sa mga nawawalan ng pag-asa. Panumbalikin mo ako, Panginoon. Nais kong gamitin mo ako para sa iyong kaharian sa makabuluhang sukatan.”

Dahil ako ay seryoso sa Diyos, ang mga panalangin mo ay nagsimulang tugunin at nagsimulang madinig mo ng maliwanag ang tinig ng Diyos. Ang pagiging malapit sa kanya ay kahanga-hanga, ang sigla mo ay patuloy na lumalago, at nadarama mo ang pagkilos niya sa buhay na lubos na nadarama.

Pagkatapos isang araw, nagising ka at ang langit ay nagmistulang tanso. Bumagsak ka at hindi mo alam kung bakit. Ang manalangin ay nagmistulang pahirap, at hindi mo na naririnig ang tinig ng Diyos katulad ng dati. Ang pakiramdam mo ay nagmistulang namatay na, ang espiritu mo ay natuyot at nawalan ng laman. Kailangan mo na lamang mamuhay sa pananampalataya.

Minamahal, kung ito ay nangyayari sa iyo ay huwag kang matakot! Huwag mong pahirapan ang sarili mo. Alam ko ang kanitong uri ng pagbagsak, mula sa tuktok ng bundok pabulusok sa pinakamalalim, sa mistulang isang saglit lamang. Nangusap si Pedro tungkol dito ng may diin, nagpapayo sa atin na huwag isipin na may kakaibang nangyayari sa atin: “Mga minamahal, huwag na kayong magtaka sa mabibigat na pagsubok na inyong dinaranas na para bang ito’y di pangkaraniwan. Sa halip, magalak kayo sa inyong pakikibahagi sa mga paghihirap ni Cristo upang maging lubos ang inyong kagalakan kapag nahayag na ang kadakilaan” (1 Pedro 4:12-13).

Hinahayaan ng Panginoon na dumating sa atin ang tag-tuyot sapagkat may layunin siya sa ating mga buhay. Kaya magalak at purihin siya, kahit hindi mo nadaramang nais mo itong gawin.

Biyernes, Hulyo 1, 2011

MAGING HANDA

Sa Mateo 24 gumamit si Hesus ng parabola upang mangaral tungkol sa pagiging handa sa kanyang pagbalik: “Kaya maging handa kayo lagi, sapagkat darating ang Anak ng Tao sa oras na di ninyo inaasahan. Ang tapat at matalinong alipin ang siyang pinapamahala ng kanyang panginoon sa ibang mga alipin, upang bigyan sila ng kanilang pagkain sa karampatang panahon. Mapalad ang aliping iyon, kapag dinatnan siyang gumagawa ng gayon sa pagbabalik ng kanyang panginoon. Sinasabi ko sa inyo; pamamahalain siya ng kanyang panginoon sa lahat ng kanyang ari-arian.

Ngunit kung masama ang aliping iyon, sasabihin niya sa sarili, ‘Matatagalan pa bago magbalik ang aking panginoon, at sisimulang bugbugin ang kanyang mga kapwa alipin, at makipagkainan at makipag-inuman sa mga lasenggo. Babalik ang panginoon ng aliping iyon sa araw na hindi niya inaasahan at sa oras na hindi niya alam. Buong higpit na parurusahan siya ng panginoon, at isasama sa mga mapag-paimbabaw. Doo’y tatangis siya at magngangalit ang kanyang mga ngipin” (Mateo 24: 44-51).

Itala na si Hesus ay nangungusap tungkol sa mga lingkod dito, pakahulugang mga mananampalataya. Isang alipin ay tinawag na tapat at isa ay masama. Ano ang dahilan bakit tinawag na masama ang huli sa mata ng Diyos? Ayon kay Hesus, ito ay isang bagay na “sasabihin niya sa kanyang puso” (24:48). Ang aliping ito ay hindi nagsasabi sa kanyang isipan at hindi niya ito ipinangangaral. Ngunit iniisip niya ito. Ipinagbili niya ang kanyang puso sa mala-dimonyong kasinungalingan, “Ipinagpaliban ng Panginoon ang kanyang pagbabalik.” Pansinin hindi niya sinabi, “Ang Panginoon ay hindi darating,” ngunit ipinagpaliban niya ang pagbalik.” Sa ibang salita, “Si Hesus ay hindi biglaang darating o kaya’y hindi inaasahan. Hindi siya babalik sa aking panahon.”

Ang “masamang aliping ito” ay malinaw na isang uri ng mananampalataya, marahil isa sa ministeryo. Siya ay inutusan na “magbantay” at “maging handa,” “sapagkat darating ang Anak ng Tao sa oras na hindi ninyo inaasahan” (Mateo 24:44). Gayunman ang lalaking ito ay pinagaan ang kanyang budhi sa pagtanggap ng kasinungalingan ni Satanas.

Ipinakita ni Hesus sa atin ang bunga ng ganitong uri ng pag-iisip. Kapag ang isang alipin ay naniniwala na ipinagpaliban ng Panginoon ang kanyang pagbabalik, kung gayon ay wala siyang nakikitang dahilan upang mamuhay na matuwid. Hindi niya kailangan na makipag-isa at mamuhay ng mapayapa kasama ang kapwa alipin. Hindi niya nakikita ang pangangailangan na mapag-ingatan ang pagkaka-isa sa kanyang tahanan at trabaho, sa iglesya. Maari niyang pagmalupitan ang kapwa alipin, akusahan sila, magtanim ng sama ng loob, siraan ang kanilang puri. Katulad ng sabi ni Pedro, ang lalaking ito ay dinadala ng kahalayan. Nais niyang mamuhay sa dalawang mundo, ang mamuhay na makasalanan habang naniniwala na siya ay ligtas mula sa makatuwirang paghuhusga.