ITINATAAS NATIN ANG PANGALAN NI JESU-CRISTO NA ATING PANGINOON!

Ang sinumang nagbabasa nito ay nangangailangan ng hipo mula kay Jesus. Nang mangaral ang Panginoon dito sa sanlibutan, siya ay nagpagaling at nagpanumbalik ng mga may karamdaman sa pamamagitan lamang ng paghipo sa kanila. Nang hinipo ni Jesus ang ina ni Pedro, “nawala ang lagnat niya.” Hinipo niya ang kabaong ng isang patay na bata, at ang batang lalaki ay nabuhay. Hinipo niya ang mga mata ng mga taong bulag, at sila ay nakakita. Hinipo niya ang tainga ng isang bingi, ay karaka’y siya ay nakarinig. Dinala ng mga magulang ang kanilang mga anak kay Jesus “para hipuin niya.” Ang banayad na paghipo niya ay napagbago ang lahat. Maraming nagdala ng kanilang mga may sakit at mahihina, at si Jesus ay nagbigay ng panahon para maabot at mahipo silang lahat, pagalingin sila.

Kung tunay mong kilala ang Panginoon ng malapitan, nalaman mo na at nadama ang hipo ng kamay ni Jesus. Sa panahon ng kalungkutan, panahon ng kawalan ng pag-asa, sa panahon ng kaltuhan, panahon ng makirot at walang kasiguruhan, tumangis ka sa kaibuturuan ng iyong espiritu: “Panginoong Jesus, kailangang ko ang hipo mo. Kailangan kong madama ang iyong presensiya. Halika, Jesus, at hipuin mo ang nauuhaw kong espiritu.”

Ang ilan ay nangangailangan ng hipo ni Jesus sa kanilang kaisipan. Dumating si Satanas dala ang kanyang makasalanang hukbo para manggulo at pahirapan ang mga kaisipan ng mga isiping makasalanan – hindi naniniwalang kaisipan, hindi makaCristong pag-iisip, takot na kaisipan, kaisipang walang karapatan, kaisipang hindi nakalulugod sa Diyos. Ang mga tapat na mananampalataya ay magsasabi sa iyo na naranasan nila ang ganitong paglusob sa kanilang mga kaisipan. Si Satanas ay tahasang wawasakin ang ating pananampalataya at pag-asa sa Panginoon.

Sa Kasulatan, ang hipo ni Jesus ay dumating bilang kasagutan sa isang pagtangis. Walang pagpapatunay na kanyang binalewala o tinanggihan ang ganitong tangis. At hindi siya tatalikod sa iyong pagtangis, kundi may habag na tutugon sa iyong pangangailangan. Sa Mateo 8 nabasa nating ang isang may ketong na lumapit sa kanya, nagsasabi na, “Panginoon kung loloobin mo, maari mo akong pagalingin.” Iniabot ni Jesus ang kanyang kamay, sinasabing, “Gagawin ko; gagaling ka. At karaka’y nalinis ang kanyang ketong.”

Humanap ng isang lugar para kay Jesus ngayon, at sabihin sa kanya ang sinabi ng may ketong sa kanya: “Panginoon, kung loloobin mo, linisin mo ako.” At umasa na hihipuin ka niya at pagagalingin ka, sa isipan, sa katawan, sa espiritu. Ang kamay ng Panginoon ay iniaabot sa iyo, ngunit hinihintay niya ang tangis ng pangangailangan, tangis ng paghingi ng tulong na siya ring tangis ng umaasa.

“Hindi mabuti ang ginawang pakikitungo sa amin ng mga Egipcio. Pinahirapn nila kami at inalipin. Kaya, dumulog kami sa inyo Yahweh, Diyos ng aming mga ninuno. At dininig ninyo kami. Nakita ninyo ang aming pagdurusa, ang kahirapan at kaapihang dinaranas. Sa pamamagitan ng inyong kapangyarihan, ng mga kakilakilabot na gawa at mga kababalaghan, inalis ninyo kami sa Egipto” (Deuteronomo 26:6-9).

PAGPALAIN KA NG DIYOS AT MANATILI SA KAPAYAPAAN

Inudyukan ako ng Espiritu Santo na basahin ang Exodo 12, na naglalaman ng mga pangyayari tungkol kaligtasan ng Israel mula sa Egipto.

Sa bawat pintuan ng tahanan sa Israel, ay may pahid ng dugo ng tupa sa magkabilang poste at katangan nito. Ito ay para pangalagaan ang mga tao ng Diyos mula sa pagdaan ng anghel ng kamatayan. Nang dumating ang araw na iyon, maraming mga Israelitas ay nagmartsa mula sa pagkakabilanggo, kasama na ang 600,000 na mga lalaki kasama na ang mga babae at mga bata. “Huling araw ng ika-430 taon nang umalis sa Egipto ang mga hukbo ni Yahweh” (Exodo 12:41).

Sa sumunod na kabanata, huminto ako sa ikatlong talata, na mababasa: “Alalahanin niyo ang araw na ito ng inyong paglaya sa pagkaalipin sa bansang Egipto” (Exodo 13:3). Ang mga tao ng
Diyos ay napalaya sa pamamagitan lamang ng kapangyarihan ng Diyos at hindi sa pamamagitan ng pamamaraan ng tao.

Ipinahayag ni David, “Ang Diyos ang aking muog na kanlungan ang nangangalaga sa aking daraanan…mula sa ilalim ng tubig sa dagat, iniahon ako’t kanyang iniligtas; iniligtas ako sa mga kaaway, na di ko makayang mag-isang labanan…pinagkaloobang magtagumpay lagi, ang abang lingkod mong hinirang na hari, di mo pinabayaan ang iyong pinili, na si Haring David at ang kanyang lahi” (Samuel 22:33, 17, 18, 31).

Ang ating pananampalataya at lakas ay maaring manghina, ngunit sa panahon ng ating kahinaan tayo ay binigyan ng Diyos ng mga nakakagulat na mga pangako para mapanibago at mapalakas tayo

• “Pinalakas mo ako para sa labanan” (2 Samuel 22:40).

• “Nagapi ninyo ang mga makapangyarihan (1 Samuel 2:4).

• “Si Yahweh ang nagbibigay ng lakas sa mga hirang, at siya ring nagpapala upang sila’y matiwasay” (Awit 29: 11).

• “Kahanga-hanga ang Diyos sa santwaryo niyang banal, siya ang Diyos ng Israel na sa tana’y nagbibigay ng kapangyariha’t lakas na kanilang kailangan” (Awit 68:35).

• “Ngayong ako’y matanda na h’wag mo akong babayaan, katawan ko’y mahina na kaya ako’y h’wag iiwan…Pagka’t ikaw, Panginoon ay malakas at dakila” (Awit 71:9, 16).

• “Ang sa iyo umaasa’y masasabing mapalad din…habang sila’y lumalakad, lalo silang lumalakas, batid nilang nasa Sion ang Diyos nilang hinahanap” (Awit 84:5, 7).

Mga minamahal, naniniwala ba kayong ang Diyos natin ay malakas? Kung siya ay malakas, walang kapangyarihan ang maaring humarap sa kanya. Kung ganon, isuko ang lahat sa kanyang makapangyarihang kamay ng lakas at kapangyarihan. Gagawa siya ng paraan. Higit sa lahat, maniwala sa salitang ito: “Noon ako ay tumawag, tinanggap ko ang tugon mo, sa lakas mong itinulong ay lumakas agad ako” (Awit 138:3).

Mahalin at pagpalain kayo ng Diyos.

PINATAWAD NA

Sinabi ni Jesus sa atin, “Pakatandaan ninyo: ang nakikinig sa aking salita at sumasampalataya sa nagsugo sa akin ay may buhay na walang hanggan. Hindi na siya hahatulan, sa halip ay inilipat na siya sa buhay mula sa kamatayan” (Juan 5:24). Ang salitang Griyego na ginamit ni Jesus dito para sa pagpaparusa ay paghuhukom. Sinasabi niya, “Kung nananalig ka sa akin, hindi ka mahahatulan, kundi malalampasan mo ang kamatayan patungo sa buhay.”

Katunayan, sinabi ng Kasulatan sa atin mula sa umpisa hanggang sa wakas na kapag pinatawad na ng Panginoon ang ating mga kasalanan, pinawi na niya ito sa alaala.

"Gayunman, ako ang Diyos na nagpatawad sa iyong mga kasalanan; hindi ko na aalalahanin pa ang iyong mga kasalanan” (Isaias 43:25).

“Ang pagkakasala mo'y pinawi ko na, naglahong ulap ang katulad; Ika'y manumbalik dahil tinubos na kita at pinalaya” (Isaias 44:22).

“Sapagkat patatawarin ko sila sa kanilang kasalanan at kalilimutan ko na ang kanilang kasamaan" (Jeremias 31:34).

“Sapagkat patatawarin ko sila sa kanilang mga kasalanan,at kalilimutan ko na ang kanilang mga kasamaan" (Hebreo 8:12).

"Ganito ang gagawin kong kasunduan sa kanila pagdating ng mga araw na iyon, sabi ng Panginoon: Itatanim ko sa kanilang puso ang aking mga utos, at isusulat ko ang mga iyon sa kanilang mga isip. Pagkatapos ay sinabi pa niya, "Kalilimutan ko na ang kanilang mga kasalanan at kasamaan" (Hebreo 10:16-17).

“Muli mo kaming kaaawaan. Tatapakan mo ang aming mga kasalanan at ihahagis sa kalaliman ng dagat” (Mikas 7:19).

Narito ang masaganang mabuting balita para sa bawat Kristiyano na mga nagpakahirap, nagsumikap, gumawa para mapighati ang gawa ng laman sa kanyang sariling lakas. Ikaw ba’y kasama dito? Gaano kadami na ang pangako mo sa Diyos para, pagkatapos ay hindi mo natupad ang mga ito? Gaano kadami nang ulit na nilugod mo ang Panginoon sa pamamagitan ng pakikipaglaban mo sa tukso ng laman at kinagawian, at muli minsan ka pang nabigo?

Narito ang mabuting balita para sa iyo, iniulat sa aklat ni Mikas, “Tatapakan ko na ang lahat ng iyong mga kasalanan.” Binigyan tayo ng Diyos ng pagsasalarawan sa mga talatang ito kung paano niya pinawi ang ating mga kasalanan mula sa alaala. Pinawi na niya lahat ito; kinalimutan na niya ang mga ito; inihagis niya sa kalaliman ng dagat; “tinapakan” niya ang mga ito—nangangahulugan na—tinugis niya at binihag ang mga ito.

Sinabi rin ni Isaias sa atin na kinuha ng Diyos ang ating mga kasalanan at inihagis na niya ang mga ito. “Pinatawad mo ako sa aking mga kasalanan” (Isaias 38:17).

ng Diyos ang ating mga kasalanan, bakit hindi natin magawa ito? Bakit palagi nating hinahayaan ang diyablo na hukayin ang dumi ng nakalipas at iwasiwas ito sa ating mga mukha, kung ang ating mga kasalanan ay tinabunan na ng dugo ni Cristo?

Ang naglilinis, na makapangyarihang mapagpatawad na dugo ni Cristo ay ganap na dakila. Inaako nito ang ating buong buhay!