BAGO MAKAMIT ANG TAGUMPAY

Kapag nakakaranas ka ng kalituhan, kirot, at pagdurusa, maaring ito ay ang Diyos ay kumikilos para sa iyo sa kanyang sariling pamamaraan. Ito ay kadalasang pinakamataas na gawain ng Diyos ang nagaganap na natatanging plano na siya lamang ang nakakaalam. Sa pamamagitan ng mga pagdurusa ng mga tao ng Diyos, siya ay kumikilos. Ang himala ang kasunod ng mga kalituhan.

Pag-aralan ang iyong Bibliya at matutuklasan mo na ito rin ang katulad na mga pangyayari sa mga buhay ng mga tao ng Diyos. Sa bawat kaso, kapag sinimulan na ng Diyos na tuparin ang kanyang pangako, mistulang ang bubong ang nauunang gumuho!

Alalahanin si Daniel at ang tatlong batang Hebreo. Inialay nila ang kanilang mga sarili sa buhay ng kabanalan at pagkakahiwalay sa sanlibutan at sa mga kaaliwan nito. Inilagak ni Daniel ang sarili para sa buhay ng pananalangin, mga luha, at pamamagitan, ngunit ano ang idinulot nito sa kanya at sa tatlo niyang kaibigang Hebreo? Pagsubok bago makamit ang tagumpay!

Hindi ka magtutungo galing sa lihim na silid ng panalanginan papunta sa tuktok ng tagumpay sa bundok—pupunta ka sa yungib ng mga leon. Hindi ka tutungo mula sa pagtatalaga sa madaling pamumuhay lamang—pupunta ka sa nag-aapoy na pugon. Ang mga lalaking ito ay hindi nangangamba na harapin ang kirot at pagdurusa, sapagkat alam nila na ito ay mauuwi sa sariling pamamaraan na ayon sa kalooban ng Diyos. Sa pamamagitan ng mga mababangis na leon at naglalagablab na pugon patungo sa ganap na kalooban ng Diyos!

Alalahanin si Elijah. Bingyan siya ng maluwalhating pangako ng Diyos ng isang espirituwal na paggising sa lupa; sa isang pagbuhos ng maraming ulan; isang bagong araw ng tagumpay para sa mga tao ng Diyos; at sa pagbagsak ni Ahab at Jezebel. Ngunit masdan ang lahat ng kalituhan na naganap pagkatapos na ibigay ang pangako. Pinagbantaan ni Jezebel ang buhay niya, tinugis siya sa kanyang pagtatago sa mga bundok. Ang mga masasamang puwersa ang pumatay sa mga propeta ng Diyos at ang kalupaan ay nagpatuloy sa kasamaan at tagtuyot. Sa katunayan, ang Salita ng Diyos ay mistulang parang isang panlilinlang lamang.

Mawawari mo ba kung gaano kalito si Elijah? “Anong uri ng sagot sa panalangin ang mga ito? Iniwan na akong nag-iisa. Nasaan ang Panginoon? Nabigo ba ang kanyang pangako?” Samantalang sa mga panahong iyon ay ginagampanan niya kung ano ang sinabi na gagawin niya. Ang kalituhan ay lilipas at ang kasagutan ay darating.

Nag-iwan si Cristo sa mga disipulo niya ng isang pangako na maaring magligtas sa kanila sa lahat ng kalituhan at kirot, ngunit sadyang bagsak sila sa kalungkutan para maalala ito. Sinabi niya sa kanila: “Ngunit pagkatapos na ako'y muling mabuhay, mauuna ako sa inyo sa Galilea” (Mateo 26:32).

Sa madaling sabi, “Huwag ka nang magpakahirap na alamin pa ang lahat ng ito. Huwag tanungin ang sandali ng kalituhan. Hindi mo ito laban. Kumikilos ang Diyos! Kapag ang lahat ng ito ay tapos na, ako ay pupunta pa rin sa harapan mo. Ang pastol mo ay naroroon pa rin.” Isang nakapagpapalakas ng loob na mga salita!

INIINGATAN NG KAPANGYARIHAN NG DIYOS

Sinabi ni Pedro, “Sapagkat kayo'y sumasampalataya, iingatan kayo ng kapangyarihan ng Diyos habang hinihintay ninyo ang kaligtasang iyan na ihahayag sa katapusan ng panahon” (1 Pedro 1:5). Nakita ko sa hulang ito na sa mga huling araw, ay minsan pang ipapahayag ng Diyos ang kanyang nag-iingat na kapangyarihan sa kanyang mga tao.

Nanalangin si Cristo sa Ama na may kinalaman sa kanyang mga disipulo: “Habang kasama nila ako, iningatan ko sila sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong pangalan, ang pangalang ibinigay mo sa akin. Pinangalagaan ko sila at walang napahamak sa kanila” (Juan 17:12). Ang mga disipulo ay hindi iningatan ang mga sarili nila ayon sa kalooban ng Diyos, bagkus ay iningatan sa pamamagitan ng kapangyarihan na hindi nila sakop. Hindi sila tatagal ng isang araw nang wala ang nag-iingat na kapangyarihan ni Cristo.

Isang maluwalhating panalangin ang ipinalangin ni Cristo para sa atin: “Kaya, Ama, ipagkaloob mo sa akin ngayon ang kaluwalhatiang taglay ko sa piling mo bago pa likhain ang daigdig” (Juan 17:5).

Sa Griyego, ang salitang iningatan ay labis na may paghahayag. Bilang ginamit sa 1 Pedro 1:5, ito ay nangangahulugan na:

• Magtatag ng isang kampo ng mga mandirigma.
• Para magbantay, lupiin, ingatan sa pamamagitan ng isang matatag na kwartel.
• Para magtatag ng isang matibay na kampo na napapalibutan ng pagbabantay ng mga kawal, na may sapat na gamit pandigma.
• Ang matanaw ang kalaban malayo pa man para maingatan sa ambang panganib.

Hindi lamang isang matatag na tore ang Panginoon, kundi nagtatag siya ng isang bantay na nasa malayo na binabantayan ng mga kawal na may sapat na gamit pandigma. Tayo ay sadyang naging bantay sa malayo na may mga kawal, mga kabayo, at mga karwahe na nakahandang makipaglaban, at may kasamang bantay na nakakakita ng mga parating na kaaway malayo pa man sila.

Nanalangin si Jesus, “Ilayo mo sila sa mga masasama…” ang salitang Griyego para sa pag-iingat ay nangangahulugan ng:

• Kalayaan mula sa bunga o sa impluwensiya ng anumang masamang bagay, masasama, nakahahambal, malaswa, malisyoso, o makasalanan.
• Kalayaan mula kay Satanas mismo at sa lahat na tiwali o karamdaman.

Pagsama-samahin ang lahat ng ito at ito ay mistulang hindi kapani-paniwala. Tayo ang bantay kawal ng Diyos, iniingatan ng isang may sapat na gamit ng espirituwal na mga hindi mabilang na mga kabayo, karwahe at mga kawal na may sapat na gamit pandigma na may sapat na kaalaman ng bawat balak ng kaaway at mga pamamaraan nila—ganap na ipinagtatanggol laban kay Satanas at sa lahat ng kapangyarihan ng diyablo sa sansinukob. Ngayon maaring maunawaan natin kung ano ang nais ipakahulugan ng Kasulatan kapag sinabi nito na, “Sapagkat ang Espiritung nasa inyo ay mas makapangyarihan kaysa espiritung nasa mga makasanlibutan” (1 Juan 4:4).

ANG PANGINOON ANG IYONG TAGAPANGALAGA

Isang nakapupukaw na kuwento sa Lumang Tipan sa 2 Hari 6 ang naglalarawan kung ano ang kahulugan kung paano pangalagaan ng kapangyarihan ng Diyos.

Si Ben-hadad, hari ng Syria, ay nagdeklara ng pakikidigma sa Israel at naglakad laban sa kanila na kasama ang isang malaking hukbo. Habang ang kanyang mga kawal ay sumusugod, madalas niyang tawagin ang kanyang tagapayong militar sa kanyang pribadong silid para paghandaan ang susunod na stratehiya para sa susunod na araw. Ngunit ang Propetang si Eliseo ay patuloy na nagpapadala ng mensahe sa Hari ng Israel, na dinedetalye ang bawat hakbang ng mga kalaban. Sa katunayan, sa maraming pagkakataon, ang Israel ay nakaiwas sa pagkalupig dahilan sa mga babala ni Elisa.

Galit na galit si Ben-hadad at tinawag na sama-sama ang mga lingkod. “Sabihin ninyo sa akin kung sino ang nagsasab ng ating mga balak sa Hari ng Israel! Sino ang taksil na ito?” Isa sa mga naroon ang sumagot, "Wala po, mahal na hari. Si Eliseo po, ang propeta sa Israel ang nagsasabi sa kanilang hari kahit ang inyong mga lihim na binabalak" (2 Hari 6:12).

Madaliang nagpadala si Ben-hadad ng mga kabayo, mga karwahe at mga kawal para bihagin si Eliseo. “Humayo sa Dothan at dalhin siya sa akin,” ipinag-utos niya. Gabi silang umalis at pinaligiran ang lunsod, hangad na biglaing bihagin ang matandang propeta, kinabukasan ng umaga, lumabas ang katulong ni Eliseo at nakita niya ang maraming kawal, ang mga kabayo at karwaheng nakapaligid sa lunsod. Sinabi niya, "Guro, paano tayo ngayon?"

Sinabi ni Eliseo, "Huwag kang matakot. Mas marami tayong kakampi kaysa kanila." At siya'y nanalangin, "Yahweh, buksan po ninyo ang kanyang paningin nang siya'y makakita." Pinakinggan ni Yahweh ang kanyang panalangin at nakita ng katulong ni Eliseo na ang bundok ay punung-puno ng mga kabayo at karwaheng apoy na nakapaligid kay Eliseo.

Katulad ng Mang-aawit, kayang tumayo ni Eliseo sa gitna ng panganib at sabihin ng may ganap na katiyakan:

• “Sa maraming kalaba'y di ako matatakot, magsipag-abang man sila sa aking palibot” (Mga Awit 3:6).
• “Kahit isang hukbo ang sa aki'y pumalibot, hindi pa rin ako sa kanila matatakot; salakayin man ako ng mga kaaway, magtitiwala pa rin ako sa Maykapal” (Mga Awit 27:3).
• “Ililigtas ako mula sa labanan, at pababaliking taglay ang tagumpay, matapos gapiin ang mga kaaway” (Mga Awit 55:18).

Ang panalangin ko ay katulad ng kay Eliseo: “Panginoon buksan mo ang aming mga paningin nang makita namin at masdan ang mga bundok na puno ng mga kabayo at karwaheng apoy—Diyos na makapangyarihan!”