HUMINTO AT INYONG ALAMIN

Pagkatapos ipahayag ng Salita sa atin na Diyos ang nagpapahinto sa labanan, ito ay idinagdag: Sinasabi niya, "Ihinto ang labanan,ako ang Diyos, dapat ninyong malaman, kataas-taasan sa lahat ng bansa, sa buong sanlibuta'y pinakadakila" (Mga Awit 46:10).

Ang salitang Hebreo para sa “ihinto” ay raphah, ito ay nangangahulugan na huminto; pabayaan ninyo; maging mahina, mukhang kawawa. Ito ay nagmula sa ugat na raphah, nangangahulugan na ayusin at maging isang buong muli sa mga kamay ng isang manggagamot.

Ang Salita ng Diyos ay ganap na masinsin. Pinahinto niya ang labanan hanggang sa matapos niya ang kanyang gawain, kailangang ihinto natin ang ating maka-sariling matuwid na pagsusumikap, ipagtiwala ang lahat sa kanyang mga kamay, ikumpisal ang ating mga kahinaan at pagiging mukhang kawawa, at ipagkatiwala ang ating hinaharap at panunumbalik sa mga kamay ni Cristo, ang ating Dakilang Manggagamot.

Minamahal kong mga mananampalataya, pinupunit ba ang iyong sarili ng sarili mong pangloob na pakikipaglaban? Maaring ikinakahon ka ni Satanas, ngunit hindi ka niya kayang saktan o puksain. Maaring ikaw ay hinuhubaran bilang paghahanda para sa isang malalim na pagpapahayag ng krus para ikaw ay maihanda para sa isang dakilang paglilingkod sa Diyos.

Katulad ka ni Pedro, hinubaran sa lahat ng bagay bago nagtungo sa Pentekostes. Tingnan ang dakilang taong ito ng Diyos na lumalaboy nang walang tiyak na patutunguhan sa burol ng Judea—bagsak na sa kanyang kalagayan. Minsan si Pedro ay naglakad sa tubig at tumulong na mahimalang nagpakain sa libu-libo. Naranasan niya ang tunay na kaluwalhatian ng Diyos at isang pinagpala, isang kinikilala, kagamit-gamit, isang mahal na lingkod ng Diyos. Ngunit siya ay nakahahambal na nagkasala, binigo ang Diyos na katulad ng iba, at pagkatapos, tumangis at nagdalamhati, iniisip na nawala ang kanyang kaligtasan at ang kanyang ministeryo.

“Ano ang nangyayari sa akin?” Maaring pauli-ulit niyang tanong sa sarili.”Bakit wala akong lakas o katatagan kapag ako ay natutukso? Bakit wala akong moral na paghahanda—walang lakas na iwaksi ang kalaban? Bakit ako pa ang bumagsak? Paanong ang isang tao ng Diyos ay makagawa ng isang kakila-kilabot na bagay sa kanyang Panginoon? Paano akong nakapangaral sa iba nang wala akong lakas sa isang kapighatian?”

Hindi ang Diyos ang dahilan ng kabiguan ni Pedro ngunit may mabuti itong ibinunga. Ito ay bahagi ng paghuhubad sa isang tao ng Diyos—pinayagan na maipahayag kung ano ang malalim na dinadala sa kalooban ng tao. Kabiguan lamang ang makapaglalantad ng pagmamataas at sariling-pagsusumikap. Kabiguan ang nakapagpabagsak kay Pedro, at ipinahayag sa kanya ang kanyang pangangailangan sa lubusang pagsandal sa kanyang Panginoon para sa lahat ng bagay, kasama na ang kanyang pagkadalisay at katuwiran.

Ito ay nasa anino ng krus na kaya nating makayanang paglabanan ang pinakamabigat na tukso at pagkatapos ay makabangon patungo sa panunumbalik!

ANG HANGARIN NG DIYOS PARA SA ATIN AY KAPAYAPAAN AT KAPAHINGAHAN

Ang hangarin ng Diyos para sa lahat ng kanyanag anak ay masaganang buhay. Hindi niya hinangad kailanman na tayo ay humarap sa buhay na nakatuon sa ating mga kasalanan at mga kabiguan. Ang mabuting balita ay tayo ay naglilingkod sa Diyos ng ganap na pag-ibig—Diyos na mahabagin na naghahangad na dalhin ang kanyang mga minamahal sa lugar na angat sa lahat ng kaguluhan. Ngunit hindi natin makakamit ang ating karapatang makaupo sa tabi ni Cristo sa kalangitan, hanggang sa tayo ay makilala sa kanyang kamatayan at muling pagkabuhay.

Hindi makakarating sa muling pagkabuhay hanggang hindi nararanasan ang kamatayan sa krus. Inilagay ng Espiritu Santo ang karunungan sa atin na hindi tayo tunay na mabubuhay hanggang sa hindi tayo tunay na namamatay. Mistulang alam natin na tayo ay may pakikipagtipan sa kamatayan, isang destinasyon na may kinalaman sa krus ni Cristo.

Tingnan nating mabuti kung nasaan tayo, na may mga pangamba, kahungkagan, kalungkutan, kabiguan at pakikipagkompromiso sa kasalanan. Isaalang-alang kung gaano kaliit ang pangakong kapayapaan ni Cristo ang tunay na mayroon tayo. Maliit lamang ang kaalamang nakuha natin sa kung paano ang maging isang nakapangingibabaw na Kristiyano, samantalang alam natin ang Salita ng Diyos ay maliwanag na nangungusap ng tagumpay, kapayapaan, at kalayaan mula sa kapangyarihan ng kasalanan. Namasdan natin ang ilan na narating ang magandang buhay na may katiyakan at nais nating itanong: Paano mo narating ang ganoong tagumpay? At iniisip natin kung paano natin mararating yaon.

Kailangang madala tayo ng Espiritu Santo sa krus para maiharap tayo sa tunay na kamatayan sa sanlibutan at kasalanan. Sa sandaling hinanap natin ang Panginoon na may tunay na pagsusumikap na may hangarin na mapasailalim sa kanyang pangangalaga sa lahat ng bagay, tayo ay di mapipigilang palapit sa Espiritu. Dadalhin tayo sa dulo ng ating buhay, hubad, nanghihina, at walang pagtitiwala sa satiling laman.

Ako ay naniniwala na ibinabalik ng Espiritu ang kanyang iglesya sa maluwalhating katotohanan ng pagkakakilanlan kasama si Cristo sa kamatayan, sa pagkabuhay na muli.

ANakakasindak ang kamatayan, lalo na kung hindi mo nakikita ang kaluwalhatian sa kabila nito. Ngunit isinisiguro niya sa atin ang kanyang walang hanggang pag-ibig, sa kabila ng ating mga kabiguan, at binigyan tayo ng kapayapaan at ng kagalakan at pag-asa ng kanyang pagkabuhay na muli.

ANG LALAKI NA MAY WALANG HANGGANG PANANAMPALATAYA

Mapagmahal na asawa at ama, magiliw na lolo. Kaibigan ng mga patapon at nagdurusa. Walang takot na saksi ng makapangyarihang pagliligtas ni Cristo. Madamdaming tinig ng Diyos sa kanyang iglesya. May malambot na kaloobang tumutulong sa mga balo, mga ulila at mga mahihirap. Isang espirituwal na ama ng ibat-ibang salin-lahi—mula sa mga hampas lupa na salat sa buhay hanggang sa mga makakapangyarihan, mula sa mga matatanda hanggang sa mga kabataan, mula sa mga minamahal hanggang sa mga estranghero na mula sa ibat-ibang katayuan sa buhay.

Ang mga katangiang ito ang naglalarawan sa buhay ni David Wilkerson. Sa loob ng 6 na dekada naglingkod siya sa Panginoon ng buong katapatan at pinamunuan ang mga sangay na itinatag niya sa buong mundo na lumago sa bawat dekada. Sa likod ng lahat ng ito ay isang walang pag-aalinlangang paniniwala sa pag-ibig ng Diyos para sa bawat nilalang at ang kanyang walang humpay at walang sawa na abutin sila.

Si “Kuya Dave” na gusto niyang itawag sa kanya,” ay kinilala ng milyun-milyon sa kanyang walang hanggang pananampalataya. Naniwala siya na kayang baguhin ng Diyos ang buhay ng mga kabataang ligaw ng landas at mabago ang mga desperadong lulong sa mga ipinagbabawal na droga—at ito ay ginawa ng Panginoon. Naniniwala siya na isang masigasig na iglesya ay maitatatag sa gitna ng ‘Times Square’, sa lunsod ng Nuweba York—at ito ay naganap sa kalooban ng Diyos. Naniwala siya na magiging mapagmahal sa kanyang asawa at mapagmahal na ama sa kanyang mga anak at nagawa niya ito.

Si David Ray Wilkerson ay isinilang noong May 19, 1931, sa Hammond, Indiana,sa isang linya ng lahi ng mga debotong itinalagang mga Pentekostal na mga mangangaral. Mula ng siya ay naordina sa ‘Assemblies of God’, pinakasalan niya ang pag-ibig ng kanyang buhay—na si Gwendolyn Carosso, na makakatuwang niyang maglingkod sa ministeryo sa loob ng 57 taon.

Mula pa sa simula si ‘Kuya Dave’ ay gumamit ng mapanuklas, at makabagong pamamaraan sa ministeryo. Sa mga naunang pangangaral, minaneho niya ang kanyang sasakyan sa gilid ng simbahan para isalarawan ang isang nakakatawang punto. Gayunman nangaral siyang hapis at nagdurusa, naniniwala na ang Diyos ay kumikilos sa pamamagitan ng ating kahinaan. Alam niya na nilinlang ng Diyos ang karunungan ng sanlibutan para maipahayag ang kanyang Sarili—at ang katotohanang iyan ay paulit-ilit na pinatunayan ng mga ministeryo na itinatag ni ‘Kuya Dave’.

Noong 1958 naglakbay siya mula sa kanyang maliit na iglesya sa ‘Phillipsburg, Pennsylvania’, para abutin ang mga kabataang naligaw ng landas sa isang paglilitis sa lunsod ng Nuweba York. “Unang pagkakataon pa lamang siyang nakarating sa Nuweba York—at hindi pa rin siya nakakilala kahit isa na kasapi sa isang samahan ng mga kabataang naligaw ng landas o isang lulong sa bawal na droga,” ayon sa kanyang kapatid na si Don Wilkerson. “Basta nagtungo siya dito, na simpleng-simple lamang, sa kanyang pagiging inosente, anuman ang itawag ninyo dito, ay nabago niya ang buhay ng mga tao.”

Ayon sa iniulat ng kaibigan ni ‘Kuya Dave’ na si McCandlish Phillips, isang tagapagbalita ng New York Times, “Ang kanyang pamamaraan ay isang ganap na modelo ng kasimplehan, deretsahan at walang paikot-ikot—sadya siyang nagpupunta sa mga kalye at nakikihalo sa mga kabataan at nakikipag paliwanagan ng harap-harapan sa kanila, madalas na bumabanggit ng mga talata sa Bibliya—at ito ay naging tagumpay.”

Mula sa may malakas na loob na pagkilos ay naitatag ang ministeryo ng ‘Hamong Pangkabataan’ (Teen Challenge ministry), isang programa ng rehabilitasyon na nakasentro kay Cristo para sa mga lulong sa alak at bawal na droga. Ang misteryong ito ay higit na naging tanyag sa pamamagitan ng aklat na ‘Ang Krus at Balisong’ (The Cross and the Switchblade), na naibenta ng mahigit na 50 milyung kopya at naisalin sa 30 wika. Ang ministeryong ito ay lumago nadagdagan ng mahigit na isang libong sangay sa buong Estados Unidos at 80 pang mga bansa

Hinipo ng Panginoon si ‘Kuya Dave’ para maitatag ang ‘Krusadang Pangkabataan’ (Youth Crusades), ang ebanghelyong ministeryo para sa mga kabataan. Ang buong salin-lahi ay nagalak na ang mga buhay nila ay may halaga sa Diyos. Mabungang isinulat ni ‘Kuya Dave’ ang kanyang mga aklat na kumilos at humipo sa mga salinlahi ng mga magbabasa tungo sa buhay ng banal na debosyon kay Cristo. Ang mga dose-dosenang aklat na kanyang naiakda ay punung-puno ng mga may kahanga-hangang lalim ng kaisipan, maliwanag at may buong katapatan. At ipinamuhay niya ang mga isinulat niyang halimbawa ng kawangis ni Cristo, patuloy na nagpapahayag ng kanyang sariling kahinaan at katapatan ni Cristo sa kanya.

Katulad ng kanyang kapangalan, si Haring David, naisagawa ng aming ama ang kalooban ng Diyos sa kanyang henerasyon. Nangaral siya na may ganap na pag-ibig at walang lubay na grasya. hindi mahilig sa magarbong okasyon, ang purihin o sa mga seremonyas. Tinanggihan niya ang mga paanyaya ng mga kilalang namumuno sa mundo ngunit kayang ibigay ang lahat para tulungan ang isang ulilang naghihirap o isang balo na nagdadalamhati.

Ang huling misyon ng aking ama sa sanlibutan ay maging isang tagapagsanggalang ng mga pinakamahirap sa mundong ito—ang makapagbigay ng kaluwagan at makaalalay para sa mga nagugutom na mga kabataan, mga balo at mga ulila sa Estados Unidos at sa mga mahihirap na bansa. Ang sangay na itinatag niya para gawin ito ay ang ‘Please Pass the Bread’ ay nagmiministeryo sa mga buhay ng libu-libong kabataan sa raw-araw, sa pamamagitan ng 56 na sangay sa 8 bansa.

Tinakbo niya ang paligsahan ng maayos at nang matapos na ang kanyang gawain, siya ay tinawag nang pauwi ng Panginoon sa kanyang tunay na tahanan. Ang halaga ng kanyang buhay ay hindi kayang sukatin—hindi lamang sa kanyang pangangaral, pagsusulat at pagtatatag ng mga nakapagbabagong mga ministeryo sa sanlibutan, kundi sa pamamagitan ng kanyang pag-ibig, debosyo, pagiging mahabagin at kakayahang palakasin at alugin ang ating mga pananampalataya para sa mga dakilang gawain. Ang anak ni David na si Gary ay nag-aalay ng pahayag na ito sa mga nakakakilala sa kanya at nagmamahal sa kanya: “Alam ko na kung nagawang palakasin ang inyong loob ng aking ama sa pamamagitan ng kanyang mga salita sa panahong ito, ay aanyayahan niya kayo na ibigay ninyo ang inyong lahat para kay Jesus, ibigin ang Diyos ng taus-puso at iaalay ang inyong sarili para sa mga ibang nangangailangan.”

Ang huling blog na naiposte ni ‘Kuya Dave’, ay may pamagat na “Kapag ang Lahat ay Nabigo na,” ay isang akmang pamamaalam doon sa mga buhay na kanyang hinipo: “Minamahal, ang Diyos ay hindi kailanman nabigo kundi kumikilos sa kabutihan lamang at sa pag-ibig. Kung ang lahat ay nabigo na, ang Kanyang pag-ibig ay mangingibabaw. Manatiling matatag sa iyong pananampalataya. Manindigan ng matatag sa kanyang Salita. Wala nang iba pang pag-asa sa sanlibutang ito.

Ang pagpanaw ni David Wilkerson ay isang malalim na kawalan para sa marami. Gayunman kami ay nagagalak sapagkat alam namin na nabuhay ang aming ama ng lubus-lubusan, sumusunod sa kalooban ng Diyos ng may buong debosyon at lubos na umiibig kay Jesus
Naulila niya ang kanyang asawa na si, Gwen Wilkerson; anak na si Debi Jonker at asawa na si Roger, mga anak na sina Brent at Matthew at asawa ni Matthew na si Christina, anak na si Bonnie Hayslip at asawang si Roger, at mga anak na sina David at Brandon at asawa ni Brandon na si Christina; anak na si Gary Wilkerson at asawang si Kelly at mga anak na sina Ashley, Elliot, Evan at Annie; anak na si Greg Wilkerson at asawang si Teresa at mga anak na sina Alyssa at Ryan; mga kapatid na sina Don Wilkerson at Jerry Wilkerson at kapatid na si Ruth Harris. Ang kanyang mga apo ang nagsilbing tagabuhat ng kanyang kabaong.