ANG KAPANGYARIHAN NG ESPIRITU UPANG MAGLIGTAS

“Kami’y iniligtas niya noon sa tiyak na kamatayan at patuloy na inililigtas, at umaasang patuloy na ililigtas” (2 Corinto 1:10). Isang di-kapani-paniwalang pahayag! Sinasabi ni Pablo, “Iniligtas ako ng Espiritu sa kalagayang wala ng pag-asa. At inililigtas niya ako kahit ngayon. At patuloy niya akong ililigtas, sa lahat ng aking mga kagipitan.”

Ang pagtanggap sa Banal na Espiritu ay hindi patunay ng isang madamdaming pagpapakita lamang. (Gayunman naniniwala ako na mayroong pagpapakita ng Espiritu.) Ang sinasabi ko ay ang pagtanggap sa Espiritu sa pamamagitan ng patuloy na lumalagong kaalaman. Ang pagtanggap sa kanya ay nangangahulugan ng pagkakaroon ng patuloy na lumalagong liwanag tungkol sa kapangyarihan niyang magligtas, ang pagdadala niya ng mga pasanin, ng kanyang probisyon.

Inulit ko ang mga salita ni Pedro: “Tinanggap natin sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan ang lahat ng bagay na magtuturo sa atin upang mamuhay ng tapat sa Diyos. Ito’y dahil sa pagkakakilala kay Hesus, na siya ring tumawag sa atin upang bahaginan ng kanyang karangalan at kapangyarihan” (2 Pedro 1:3). Ayon kay Pedro, ang banal na kapangyarihan ng Espiritu ay hindi dumating bilang pagpapakita lamang. Una siyang dumating “sa pamamagitan ng kanyang karunungan na tumawag sa atin.

“Tayong lahat ay tumanggap mula sa kanya ng abut-abot na kaloob” (Juan 1:16). Higit pa roon, ang Banal na Espiritu ay hindi lubos na natanggap hanggang hindi natin lubos na ipinagkakaloob na siya na ang ganap na mangangalaga.

Hayaan ninyong magbigay ako ng huling halimbawa, upang maisalarawan ito. Sa Genesis 19, natagpuan natin na si Lot at ang pamilya niya sa labis na kagipitan. Ang paghuhusga ay malapit ng bumagsak sa kanilang lunsod, na Sodoma, kayat ipinadala ng Diyos ang kanyang mga anghel upang iligtas sila. Binuksan ni Lot ang kanyang pintuan sa mga tagapaghatid na ito, at sila ay pumasok sa kanyang tahanan. Mayroon silang kapangyarihan ng langit upang iligtas ang buong pamilyang ito. Ngunit ang mga anghel ay hindi tinanggap.

Sa huli ay, ipinagpilitan ng mga anghel ang kanilang kagustuhan kay Lot at sa pamilya niya, hila silang palabas ng Sodoma. Ang tunay na plano ng Diyos ay ang iligtas sila habang sila ay tumatakas. Pakakainin niya at dadamitan at pangangalagaan sila. Ngunit, ang alam nating lahat, ang maybahay ni Lot ay lumingon at namatay.

Ang mensahe ng mga anghel ay maliwanag: “Kung nais ninyong ang Diyos ang mangalaga, kung ganon ay inyong isuko ang renda. Kung tumitingin kayo sa kanya para sa kaligtasan, kailangang bitiwan na ninyo ang inyong mga plano at kusang pumapayag na susunod sa kanyang kalooban.” Sa madaling sabi, hindi ginagamit ng Banal na Espiritu ang kanyang kapangyarihan na iligtas ang mga nagdududa. Ang kawalan ng pananalig ang pumipigil sa kanya upang gawin ito. Kailangang kusa tayong pumapayag na baguhin niya ang mga bagay sa ating mga buhay, kung iyon ang piniling paraan ng Diyos upang mailigtas tayo.

ISANG DAKILANG PAGPUKAW

Ano ang ibig kong sabihin sa isang dakilang pagpukaw? Ang sinasabi ko’y tungkol sa inilalarawan ni Pablo bilang isang pahayag at pagpapaliwanag.: “At hinihiling sa Diyos ng ating Panginoong Hesu-Kristo, ang dakilang Ama, na pagkalooban niya kayo ng espiritu ng karunungan at ng tunay na pagkakilala sa kanya. Nawa’y liwanagan ng Diyos ang inyong mga isip upang malaman ninyo ang ating inaasahan sa kanyang pagkatawag sa atin. Ito’y ang kaluwalhatiang inilaan niya sa kanyang mga hinirang, at ang walang hanggang kapangyarihan niya sa atin na mga nananalig sa kanya” (Efeso 1:17-19).

Sinasabi ni Pablo sa mga taga Efeso, “Ipinanalangin ko na bigyan nawa kayo ng Diyos ng isang sariwang pahayag, na buksan niya ang inyong mga mata sa pagtawag na ibinigay niya sa inyo. Hiniling ko sa kanya na bigyan kayo ng bagong pang-unawa tungkol sa inyong mamanahin, ang kayamanan na na kay Kristo na inyong pag-aari. Mayroong makapangyarihang lakas na nais ng Diyos na pakawalan sa inyo. Ito’y katulad ng kapagyarihan na na kay Hesus. Oo, katulad ng kapangyarihan na nasa nakaupong si Kristo sa langit ay nasa inyo ngayon.”

Ayon kay Pablo, “Ang kapangyarihan ding iyon ang muling bumuhay kay Kristo at nagluklok sa kanya sa kalangitan, sa kanan ng Diyos,” ay katulad “ang walang-hanggang kapangyarihan niya sa atin na mga nananalig sa kanya (1:20, 19). Sa dahilang ito, hinikayat ni Pablo, “Tiyakin ninyong mabuti kung kayo’y namumuhay ayon sa pananampalataya” (2 Corinto 13:5).

Paano natin titiyakin ang ating mga sarili? Gagawin natin ito sa pamamagitan ng pagsukat sa ating mga sarili laban sa kahanga-hangang pangako ng Diyos. Kailangan nating tanungin ang ating mga sarili: “Kumukuha ba ako ng lakas mula kay Kristo upang mapaglabanan ang kasamaan? Gumagamit ba ako ng kanyang kapangyarihan upang mapaglabanan ko ang kasalanan? Patuloy ba akong namumuhay sa kagalakan, kapayapaan at kapahingahan na ipinangako ni Hesus sa bawat mananampaltaya na walang pinipili?”

Ang inyong pansariling “dakilang pagpupukaw” ay dumating sa araw na tumingin ka sa iyong buhay at dumaing, “Mayroong pang higit sa buhay kay Kristo kaysa dito. Ang lahat ng aking mga plano ay naisiwalat, lahat ng aking mga pangarap ay nawasak. Ako’y nabubuhay bilang alipin ng aking mga kinatatakutan at makalamang pagnanasa. Ngunit hindi ko na kaya itong gawin.

“Alam kong tinawag ako ng Panginoon para sa nakahihigit pa kaysa sa dito sa bigong buhay. At hindi ako magkukunwa. O, Diyos, mayroon ba talagang lugar na kung saan ay mabibigyan mo ako ng lakas na mamuhay na tagumpay? Tunay ba talagang papayagan mo ako na maging higit pa sa isang manlulupig sa aking mga pagsubok? Totoo ba na nagbigay ka ng lugar na may lubos na kapayapaan para sa akin sa gitna ng aking mga pakikipaglaban?

“Tunay ba talagang maaari na magkaroon ako ng patuloy kapalagayang-loob sa iyo? Totoo ba na hindi ko na kailangang madulas sa pagkawalang-bahala o pagpupunyagi para malugod ka? Mayroon ba talagang kapahingahan sa iyo na kung saan ay hindi ko na kailangan ang pagmumuling-buhay, sapagkat ang panananlig ko ay mananatiling matatag?”

PUSPOS NG ESPIRITU

“Tinanggap natin sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan ang lahat ng bagay na magtuturo sa atin upang mamuhay ng tapat sa Diyos. Ito’y dahil sa ating pagkakilala kay Hesus, na siya ring tumawag sa atin upang bahaginan ng kanyang karangalan at kapangyarihan” (2 Pedro 1:3).

Sa maraming taon inangkin ko na mapuspos ng Espiritu. Nagpatotoo ako na nabinyagan sa Espiritu. Nangaral ako na ako ay binigyan ng kapangyarihan para magpatotoo, at ako ay nasantipikahan niya. Nanalangin ako sa Espirtu, nakipag-usap sa Espiritu, lumakad sa Espiritu at nadinig ang kanyang tinig. Lubos akong naniniwala na ang Banal na Espiritu ay ang kapangyarihan ng Diyos.

Madadala kita sa lugar na kung saan ako napuspos ng Epiritu, sa gulang na walong taon. Nabasa ko ang lahat ng sinasabi ng Kasulatan tungkol sa Banal na Espiritu. Gayunman itong mga nakaraan, nakita ko ang sarili ko na nananalangin, “Tunay ko bang kilala ang di-kapani-paniwalang kapangyarihan na nananahan sa akin? O ang Espiritu ba ay isa lamang doktrina para sa akin? Kahit paano ipinagsasawalang-bahala ko ba siya? Hindi ko ba hinihiling sa kanya na gawin niya para sa akin ang dahilan ng pagdating niya?

Ang katunayan ay, maari kang magkaroon ng bagay na mahalaga ngunit hindi mo alam ito. At hindi mo matamasa ang isang bagay na mayroon ka, sapagkat hindi mo alam kung gaano kahalaga ito.

Mayroong isang salaysay tungkol sa isang magsasaka na nagtatrabaho sa buong buhay niya sa kanyang maliit na sakahan. Sa maraming dekada sinaka niya ang mabatong lupa, namumuhay na mahirap lamang at sa huli ay namatay na walang-kasiyahan. Sa kanyang kamatayan, ang sakahan ay napabigay sa anak. Isang araw, habang nag-aararo, ang anak ay nakatuklas ng isang munting pirasong ginto. Kanya itong ipinauri at sinabihan na ito ay isang purong ginto. At agad na natuklasan ng nakababatang lalaki na ang sakahan ay puno ng ginto. Biglaan, siya ay naging mayaman. Gayunman ang kayamanan ay nawala sa kanyang ama, kahit na ito ay nasa kanyang lupa buong buhay niya.

Kaya’t ito man ay nasa Banal na Espiritu. Marami sa atin ay namumuhay ng walang kaalaman sa kung ano mayroon tayo, sa kapangyarihan na naninirahan sa atin. Mayroon mga Kristiyano na nabubuhay na iniisip na mayroon sila ng lahat ng dala ng Banal na Espiritu gayunman hindi nila talaga lubusang tinanggap siya sa kanyang kapunuan at kapangyarihan. Hindi niya naisasagawa ang walang hanggang gawain na siyang dahilan kung bakit siya ipinadala.