ANG LIHIM NA SILID

“Ngunit kapag mananalangin ka, pumasok ka sa iyong silid at isara mo ang pinto. Saka ka manalangin sa iyong Amang hindi mo nakikita, at gagantihin ka ng iyong Amang nakakakita ng kabutihang ginagawa mo ng lihim” (Mateo 6:6).

Sa nakaraan naisip ko na dahil sa pangangailangan na kailangang maghanap-buhay, maari tayong magkaroon ng isang “lihim na silid na dasalan” kahit saan: sa kotse, sa bus, sa sandali ng pamamahinga sa trabaho. Sa kasukatan, ito ay totoo. Ngunit mayroon pang higit na kailangan para dito. Ang salitang Griyego sa “silid” sa bersong ito ay nangangahulugan ng “isang pribadong silid, isang lihim na lugar.” Ito ay maliwanag sa mga nakikinig kay Hesus, sapagkat ang mga tahanan sa kanilang kultura ay mayroong sa loob pang silid na nagsisilbing parang isang silid taguan. Ang utos ni Hesus ay magtungo sa lihim na silid na iyon ng nag-iisa at isara ang pinto pagpasok mo. At doon ay papasok sa isang uri ng pananalangin na hindi nangyayari sa iglesya o pag may kasamang nananalangin.

Si Hesus ay nagpakita ng halimbawa para dito, noong nagtungo siya sa isang ilang na pook para manalangin. Paulit-ulit ang Kasulatan ay nagsabi sa atin na “nagtungo siya sa isang tabi” upang manalangin. Walang sinuman ang lubos na abala, habang patuloy siyang hinihingan ng tulong ng mga nakapaligid sa kanya, na halos wala ng panahon para sa sarili niya. Gayunman, tayo’y sinabihan, “Madaling araw pa’y bumangon na si Hesus at nagtungo sa isang ilang na pook at nanalangin” (Marcos 1:35). “Pagkaalis ng mga ito, umahon siya sa burol upang manalangin. Nag-iisa siyang inabot doon ng gabi” (Mateo 14:23).

Tayong lahat ay maraming dahilan kung bakit hindi tayo nananalangin ng palihim, sa isang lihim na pook na nag-iisa. Sinasabi natin na wala tayong ganoong pribadong pook, o walang panahon upang gawin ito. Si Tomas Manton, isang makadiyos na Puritanong manunulat, ay nagsabi ng ganito: “Sinasabi natin na wala tayong panahon manalangin ng palihim. Ngunit may panahon tayo para sa ibang bagay: panahon upang kumain, uminom, para sa mga bata, ngunit walang panahon para sa bagay na nagsusustina sa lahat ng ito. Sinasabi natin na wala tayong pribadong pook, ngunit si Hesus ay natagpuan ang burol, si Pedro sa ibabaw ng bubong, ang mga propeta sa ilang. Kung iniibig mo ang isang tao, makakatagpo ka ng isang pook upang makapag-isa.”

Nakita mo ba ang kahalagahan ng paglalagay ng iyong puso upang manalangin sa isang lihim na lugar? Hindi ito tungkol sa legalidad o pagkakagapos, kundi tungkol sa pag-ibig. Ito’y tungkol sa kabutihan ng Diyos sa atin. Nakikita niya ang parating at alam niya ang ating mga pangangailangan, pang-araw-araw na pangpuno-muli. Lahat ng iyon ay matatagpuan sa lihim na pook kasama siya.

NAKAUPONG KASAMA SI HESUS

Ayon kay Pablo, tayo na nananalig kay Hesus ay ibinangon mula sa kamatayang espirituwal at nakaupo kasama siya sa kalangitan. “Tayo’y binuhay niya kay Kristo kahit noong tayo’y mga patay pa dahil sa ating pagsuway. (Naligtas nga kayo dahil sa kanyang kagandahang loob.) Dahil sa ating pakikipag-isa kay Kristo-Hesus, tayo’y muling binuhay na kasama niya at pinaupong kasama niya sa kalangitan” (Efeso 2:5-6).

Saan ang kalangitang ito na kung saan tayo nakaupo kasama si Hesus? Ito’y walang iba kundi ang sariling tronong-silid ng Diyos--ang trono ng grasya, ang tirahan ng Makapangyarihan. Pagkatapos ng dalawang berso nabasa natin kung paano tayo dinala sa kahanga-hangang lugar na ito: “Dahil sa kagandahang-loob ng Diyos ay naligtas kayo sa pamamagitan ng inyong pananalig kay Kristo. Ang kaligtasang ito’y kaloob ng Diyos , hindi mula sa inyo” (2:8).

Ang tronong-silid na ito ay ang luklukan ng lahat ng kapangyarihan at lupang pinamamahalaan. Ito ang luklukan na kung saan ang Diyos ang naghahari sa lahat ng kapangyarihan, at naghahari sa lahat ng gawain ng mga tao. Dito sa tronong-silid, nakikita niya ang bawat galaw ni Satanas at sinisiyasat ang bawat isipan ng tao.

At si Kristo ay nakaupo sa kanang kamay ng Ama. Sinasabi ng Kasulatan sa atin, “Sa pamamagitan niya ay nilikha ang lahat ng bagay, at walang anumang nalikha nang hindi sa pamamagitan niya” (Juan 1:3). At, “Sapagkat ang buong kalakasan ng Diyos ay na kay Kristo nang siya’y maging tao” (Colosas 2:9). Kay Hesus naninirahan ang lahat ng karunungan at kapayapaan, lahat ng kapangyarihan at lakas, lahat ng kailangan upang mabuhay sa isang matagumpay, mabungang buhay. At binigyan ng daan patungo sa mga kayamanang na kay Kristo.

Sinasabi ni Pablo sa atin, “Sa katiyakan ng muling pagkabuhay ni Kristo mula sa kamatayan, tayo ay ibinangon kasama niya sa pamamagitan ng Ama. At, sa katiyakan na si Hesus ay dinala sa trono ng kaluwalhatian, dinala tayo kasama niya sa katulad na lugar ng kaluwalhatian. Sapagkat tayo ay nasa kanya, tayo man ay nandon din kung nasaan siya. Iyan ang karapatan ng lahat ng mga mananampalataya. Nangangahulugan ito na tayo ay nakaupong kasama niya sa kalangitan na kung saan siya naninirahan.”

ANG PANUNUMBALIK ANG PANANAMPALATAYA

Myroon akomg natatanging pananalita doon sa mga humaharap sa mga imposibilidad: Ang panunumbalik ng pananampalataya ay ayon sa ganap na pahayag ng pag-ibig ng ating Amang nasa langit.

Nasa piling mo si Yahweh na iyong Diyos, at ang kanyang kapangyarihan ang magbibigay sa iyo ng tagumpay. Siya ay magagalak sa iyo at ang pag-ibig niya ang magbibigay sa iyo ng bagong buhay. Masaya siyang aawit sa laki ng kagalakan” (Zefenias 3:17). Narito ang maluwalhating pahayag ng katapatan ng pag-ibig ng Diyos sa kanyang mga tao. Sinabi ng Kasulatan sa atin na siya ay nagpahinga at nagbunyi sa kanyang pag-ibig sa atin!

Ang salitang Hebreo sa “kapahingahan” dito ay nangangahulugan na ang Diyos ay walang isa mang katanungan tungkol sa kanyang pag-ibig sa atin. Sa ibang salita, ay itinuon niya, o ipinahinga, ang kanyang pag-ibig sa atin, at hindi niya kailanman babawiin ito. Sa katunayan, tayo ay nasabihan na ang Diyos ay lubos na nagagalak sa kanyang pag-ibig sa atin at siya umaawit tungkol dito.

Naisip mo ba ito? Narito ang patunay sa langit sa kagalakan ng Diyos sa iyo. Isinalin ni John Owen ang talatang ito: “Lumundag ang Diyos, sa lubos na kagalakan.”

Higit pa dito, sinabi ni Pablo sa atin, ang lahat na labas sa banal na kaayusan—lahat na ng kawalan ng paniniwala at pagkalito—ay binago sa paghahayag ng pag-ibig ng Diyos. “Ngunit nang mahayag sa atin ang kabutihan at pag-ibig ng Diyos na ating Tagapagligtas (Tito 3:4).

Sa sinundang na talata, sinabi ni Pablo, “Noong una, tayo'y mga hangal, hindi masunurin, naliligaw” (3:3). Sa ibang salita, “Ang lahat ay wala sa kaayusan. Ang ating pananampalataya ay hindi matatag. Ngunit ang kabutihan at ang pag-ibig ng Diyos ay nahayag, na ibinigay na masagana ng Ama para sa atin sa pamamagitan ni Kristo.”

Nang sinabi ni Pablo na “nahayag” ang pag-ibig ng Diyos, gumamit siya ng salita mula sa Griyego na nangangahulugan ng “nangingibabaw.” Sa madaling sabi, tiningnan tayong mga mahihirap ng Panginoon, naguguluhang espiritu, puno ng takot at pagtatanong, at ipinangibabaw niya ang pahayag na ito: “Ililigtas ka ng pag-ibig ko. Magpahinga at magalak sa pag-ibig ko sa iyo.”

Pinasasalamatan ko ang Diyos sa araw na nahayag ang pag-ibig niya sa akin. Walang pananampalataya na maaring manindigan laban sa imposibilidad maliban kung ang lahat—bawata suliranin, bawat karamdaman—ay isinuko sa mapagmahal na pagkalinga ng ating Ama. Kapag ang kalagayan ko ay ganap nang malubha, kailangang mamahinga ako sa payak na pananampalataya.