Bawat tagumpay na mapagwagian natin laban sa laman at sa dimonyo ay susundan pa nang mas matinding tukso at pagsalakay. Si Satanas ay hindi basta susuko sa kanyang pakikidigma laban sa atin. Kapag nagapi natin siya minsan, pag-iibayuhin pa niya ang kanyang lakas at muling babalik sa atin. At kaginsa-ginsa’y tayo ay nasa espirituwal na digmaan na akala natin ay atin nang napagtagumpayan.
Ang Kasulatan ay nagsasabi sa atin ng “Humanda naman ang mga kawal ng Siria at sila’y naglaban” (2 Samuel !0:17). Kaginsa-ginsa’y si David ay humaharap sa dating kaaway—na minsan ay naisip niya na kanyang nagapi nang lubos. Mahalagang ito ay itala na si David ay hindi nabubuhay sa kasalanan noong panahong iyon. Isa siyang makaDiyos na tao na lumalakad ng may takot sa Panginoon. Ngunit si David ay isa ring tao—at maaring siya’y lubos na naguguluhan tungkol sa mga nangyayari. Bakit hahayaan ng Diyos ang kalabang ito na muling magbalik laban sa kanya?
Kung ikaw ang nasa yapak ni David? At nanalangin, “Panginoon, ang nais ko lang ay malugod ka—sundin ang iyong Salita at gawin ang tama lamang. Alam mo na ako’y nag-aayuno, nananalangin, at mahal ang iyong Salita. Hindi kailanman ko ginusto na magdalamhati ka. Kayat bakit higit na malakas ang panunukso sa akin? Bakit ako humharap sa katulad na pakikipaglaban sa dating kaaway?
“Buhat nang maglagay ako ng hukom nila… magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sa iyo. Bukod dito, akong si Yahweh ay nagsasabi sa iyo: Patatatagin ko ang iyong sambahayan. Pagkamatay mo, isa sa iyong mga anak ang ipapalit ko sa iyo. Patatatagin ko ang kanyang kaharian” (2 Samuel 7:11-12)
“Sa gitna ng kanyang kaguluhan at pagsusuri sa kaluluwa, naalala ni David ang pangako na ibinigay sa kanya (2 Samuel 7:11-12). Kayat habang ang dimonyo ay ipinupukol kay David ang lahat ng uri ng sandata na meron sa impiyerno, ipinapakita ng Panginoon sa kanya na hindi pa man siya nakikipaglaban ay lalabas siyang nagtagumpay. Inalis ni David ang kanyang tingin sa dumadating na kaaway. Sa halip siya ay nagpainit sa pahayag ng mapagmahal na kabutihan ng Diyos. Ito ang binabalak ng Diyos sa bawat isa sa kanyang mga anak kapag ang kaaway ay dumating sa kanila na parang baha. Ang Panginoon ay “hahadlang” sa kanila sa pamamagitan ng kanyang pag-ibig. Sa madaling sabi, dumating siya sa kanila na nagsasabi, “Ipinangangako ko na kayo ay lalabas dito na nakatayo. Maaring masugatan kayo—ngunit ito ay walang halaga. Ginawa ko na kayo na tagumpay.”
Lunes, Hulyo 27, 2009
Biyernes, Hulyo 24, 2009
PAGMAMAY-ARI NG IYONG LUPANG IPINANGAKO
Maraming nagmumula sa ibang nasyon ay taglay si Kristo bilang kalahatan sa kanila. Gayunman ang nakararami sa mga taong ito, kasama na ang marami mula sa ministeryo, ay tinalikdan si Hesus bilang pinagmulan nila. Bakit? Alam nila na malaking kawalan ito na tumalikod umaasa sa kanilang sariling laman. Nakita mo, mayroong mangyayari kapag tayo ay tumawid sa guhit patungo sa Pinakabanal ng mga banal. Sa sandaling pumasok tayo sa presensiya ng Panginoon, nalaman natin na ang kalamnan ay kailangan mamatay. Kasama dito ang lahat ng pagnanais para sa espirituwal na kasiglahan, lahat ng usapin ng dakilang pagbabago, lahat ng tuon sa kaligtasan, at ang lahat ay naghahanap ng bagong gawain o kilusan.
Mismong si Hesus ay kailangan maging lahat para sa iyo, Siya lamang ang pagmumulan ng iyong kasiglahan, iyong matatag na pagmumuling-buhay. Siya ang iyong patuloy na Salita ng katuruan, ang iyong bagong biyaya tuwing umaga. Sa sandaling tumawid ka sa gilid, hindi ka na maaring umasa sa mga matatalinong guro, mga piniling mangangaral, mga makapangyarihang ebangheliko. Kung patuloy mong hinahanap ang tao sa halip na si Kristo—nagdudumali sa bawat pagtitipon, naghahanap ng tao para ka basbasan—kung ganon ay hindi ka nasisiyahan kay Kristo. Siya lamang ang lahat para sa iyo.
Si Abraham ay tinawag na “kaibigan ng Diyos” (tingnan Santiago 2:23) dahilan sa kanyang malapit na kaugnayan sa Panginoon. Ang kaibigan ay isang tao na bukas ang loob na ibigay ang puso sa iba at maliwanag na ang Panginoon ay ibinahagi ang puso niya kay Abraham. Sinabi ni Yahweh, “Hindi ko dapat ilihim kay Abraham ang aking gagawin.” (Genesis 18:17)
Sa katunayan, ipinahayag ni Pablo, “Ang Diyos…ipinahayag na kay Abraham noon pa ang Mabuting Balita” (Galacia 3:8). Sa madaling sabi, ipinakita ng Panginoon kay Abraham ang mga dakilang bagay na padating. Kasama dito ang mga bansa na darating na nakita ni Abraham: “Nakita na si Abraham ay tiyak na magiging dakilang bansa, at ang lahat ng bansa ay pagpapalain sa kanya.” (8:17
Alam ni Abraham na si Hesus ay ang ipinangakong pagmamay-ari natin. Nakita niya ang matagumpay na si Hesus na pinabagsak ang lahat ng nagmamataas na makapangyarihan. Nakita niya ang tagumpay ng krus at ang maraming bansa na nagtutumulin patungo sa Lupang Ipinangako, dala ang pangako sa kanila: si Kristo mismo. Ang mga taong ito ay hindi nagsusumikap na makapasok, o kaya’y gumagawa ng mga hungkag na pangako sa Diyos. Dala-dala ang kanilang pangako sa pamamagitan ng panampalataya lamang, nagtitiwala sa Salita ng Diyos sa kanila.
Nakuha mo na ba ang Lupang Ipinangako? Nahawakan mo na ba ang nakatakda at pagpapala na pinagwagian ni Hesus sa krus para sa iyo?, Hinihikayat kita, gawin mong si Hesus ang iyong buhay, ang lahat sa iyo, lahat ng bagay sa iyo. Tanggapin mo ang paanyaya ng Diyos para sa iyo at pumasok ka sa kapayapaan at kapahingahan ng iyong walang hanggang pagmamay-ari, si Hesu-Kristo, ang Panginoon.
Mismong si Hesus ay kailangan maging lahat para sa iyo, Siya lamang ang pagmumulan ng iyong kasiglahan, iyong matatag na pagmumuling-buhay. Siya ang iyong patuloy na Salita ng katuruan, ang iyong bagong biyaya tuwing umaga. Sa sandaling tumawid ka sa gilid, hindi ka na maaring umasa sa mga matatalinong guro, mga piniling mangangaral, mga makapangyarihang ebangheliko. Kung patuloy mong hinahanap ang tao sa halip na si Kristo—nagdudumali sa bawat pagtitipon, naghahanap ng tao para ka basbasan—kung ganon ay hindi ka nasisiyahan kay Kristo. Siya lamang ang lahat para sa iyo.
Si Abraham ay tinawag na “kaibigan ng Diyos” (tingnan Santiago 2:23) dahilan sa kanyang malapit na kaugnayan sa Panginoon. Ang kaibigan ay isang tao na bukas ang loob na ibigay ang puso sa iba at maliwanag na ang Panginoon ay ibinahagi ang puso niya kay Abraham. Sinabi ni Yahweh, “Hindi ko dapat ilihim kay Abraham ang aking gagawin.” (Genesis 18:17)
Sa katunayan, ipinahayag ni Pablo, “Ang Diyos…ipinahayag na kay Abraham noon pa ang Mabuting Balita” (Galacia 3:8). Sa madaling sabi, ipinakita ng Panginoon kay Abraham ang mga dakilang bagay na padating. Kasama dito ang mga bansa na darating na nakita ni Abraham: “Nakita na si Abraham ay tiyak na magiging dakilang bansa, at ang lahat ng bansa ay pagpapalain sa kanya.” (8:17
Alam ni Abraham na si Hesus ay ang ipinangakong pagmamay-ari natin. Nakita niya ang matagumpay na si Hesus na pinabagsak ang lahat ng nagmamataas na makapangyarihan. Nakita niya ang tagumpay ng krus at ang maraming bansa na nagtutumulin patungo sa Lupang Ipinangako, dala ang pangako sa kanila: si Kristo mismo. Ang mga taong ito ay hindi nagsusumikap na makapasok, o kaya’y gumagawa ng mga hungkag na pangako sa Diyos. Dala-dala ang kanilang pangako sa pamamagitan ng panampalataya lamang, nagtitiwala sa Salita ng Diyos sa kanila.
Nakuha mo na ba ang Lupang Ipinangako? Nahawakan mo na ba ang nakatakda at pagpapala na pinagwagian ni Hesus sa krus para sa iyo?, Hinihikayat kita, gawin mong si Hesus ang iyong buhay, ang lahat sa iyo, lahat ng bagay sa iyo. Tanggapin mo ang paanyaya ng Diyos para sa iyo at pumasok ka sa kapayapaan at kapahingahan ng iyong walang hanggang pagmamay-ari, si Hesu-Kristo, ang Panginoon.
Huwebes, Hulyo 23, 2009
PAKIKIPAGLABAN SA ATING MGA KUTA
Maraming Kristiyano ay bumanggit sa 2 Corinto 10:3-4: “Hindi ako nakikipaglaban ayon sa pamamaraan ng sanlibutan. Ang sandata ko’y may kapangyarihan ng Diyos at nakapagpapaguho ng mga kuta.” Marami sa atin ay iniisip na ang mga kuta ay pagkaalipin sa katulad ng sekswal na pagkakasala, pagkagumon sa bawal na gamot, pagkagumon sa alkohol—mga panglabas na kasalanan na inilagay nating nauuna sa listahan ng mga pinakamasamang kasalanan. Ngunit si Pablo ay nagpapatungkol dito sa sa mga bagay na higit pa sa mga masasamang sukatan ng mga kasalanan ng tao.
Una sa lahat, hindi niya tinatalakay ang mga maladimonyong pag-mamay-ari. Sa aking palagay, ang dimonyo ay hindi maaring makapasok sa puso ng sinumang nananaig na Kristiyano at akuin ang pagkatao ng isang tao. Sa halip, ang nananagisag na kahulugan ng salitang kuta ni Pablo sa Griyego dito ay “ang mahigpit na paghawak sa isang pakikipagtalo.” Ang kuta ay isang bintang na mahigpit na nakatanim sa iyong isipan. Itinatag ni Satanas ang kuta sa mga tao ng Diyos sa pamamagitan ng pagtatanim sa kanilang isipan ng mga kasinungalingan at mga maling akala, lalo na tungkol sa kalikasan ng Diyos.
Halimbawa, ang kalaban ay maaring magtanim sa iyong isipan ng kasinungalingan na ikaw ay hindi espirituwal, lubos na hindi karapat-dapat sa biyaya ng Diyos. Maaring paulit-ulit niyang ibubulong sa iyo, “Hindi ka makakalaya sa iyong batbat na kasalanan. Hindi mo ganap na sinubukan. Hindi ka nagbago. At ngayon ang Diyos ay nawalan ng tiyaga sa iyo dahilan sa iyong patuloy na pagtayo at pagbagsak.”
O kaya ay maaring mahikayat ka ng dimonyo na ikaw ay may karapatan na panatilihin ang kasaklapan mo sapagkat ikaw ay minali, Kung patuloy kang makikinig sa kanyang kasinungalingan, magsisimula kang maniwala dito pagkaraan ng ilang panahon. Si Satanas ay ang mapagbintang sa mga kapatiran, pinupuntahan tayo paulit-ulit kasama ang kanyang hukbo na mapagbintang, nagtatanim ng maladimonyong kasinungalingan sa ating mga isipan. Ang mga kasinungalingang ito ang kanyang kuta—at kung hindi natin ito paglalabanan sa pamamagitan ng Salita ng Diyos, ito ay magiging mga takot na nakatanim sa ating mga isipan.
Ang tanging sandata na kinakatakutan ng dimonyo ay ang katulad na kinatakutan niya sa panunukso kay Hesus sa disyerto. Ang sandatang iyon ay ang katotohanan ng buhay na Salita ng Diyos. Ayon kay Mikas, narito ang pangako na ating panghahawakan: “Wala nang ibang Diyos na tulad mo. Pinatatawad mo ang mga kasalanan ng nalabi sa bayan mong hinirang. Hindi ka nagkimkim ng galit. Sa halip ay ipinadarama mo sa kanila ang tapat mong pagmamahal. Muli kang mahahabag sa amin, lilimutin mo ang mga pagkakasala namin at ihahagis sa kailaliman ng dagat” (Mikas 7:18-19). Sa Hebreo, ang salitang supilin ay nangangahulugan na “yayapakan niya sila.” Hindi natin susupilin ang ating mga kasalanan; siya ang susupil sa mga ito sa pamamagitan ng pagsisisi at pananampalataya.
Una sa lahat, hindi niya tinatalakay ang mga maladimonyong pag-mamay-ari. Sa aking palagay, ang dimonyo ay hindi maaring makapasok sa puso ng sinumang nananaig na Kristiyano at akuin ang pagkatao ng isang tao. Sa halip, ang nananagisag na kahulugan ng salitang kuta ni Pablo sa Griyego dito ay “ang mahigpit na paghawak sa isang pakikipagtalo.” Ang kuta ay isang bintang na mahigpit na nakatanim sa iyong isipan. Itinatag ni Satanas ang kuta sa mga tao ng Diyos sa pamamagitan ng pagtatanim sa kanilang isipan ng mga kasinungalingan at mga maling akala, lalo na tungkol sa kalikasan ng Diyos.
Halimbawa, ang kalaban ay maaring magtanim sa iyong isipan ng kasinungalingan na ikaw ay hindi espirituwal, lubos na hindi karapat-dapat sa biyaya ng Diyos. Maaring paulit-ulit niyang ibubulong sa iyo, “Hindi ka makakalaya sa iyong batbat na kasalanan. Hindi mo ganap na sinubukan. Hindi ka nagbago. At ngayon ang Diyos ay nawalan ng tiyaga sa iyo dahilan sa iyong patuloy na pagtayo at pagbagsak.”
O kaya ay maaring mahikayat ka ng dimonyo na ikaw ay may karapatan na panatilihin ang kasaklapan mo sapagkat ikaw ay minali, Kung patuloy kang makikinig sa kanyang kasinungalingan, magsisimula kang maniwala dito pagkaraan ng ilang panahon. Si Satanas ay ang mapagbintang sa mga kapatiran, pinupuntahan tayo paulit-ulit kasama ang kanyang hukbo na mapagbintang, nagtatanim ng maladimonyong kasinungalingan sa ating mga isipan. Ang mga kasinungalingang ito ang kanyang kuta—at kung hindi natin ito paglalabanan sa pamamagitan ng Salita ng Diyos, ito ay magiging mga takot na nakatanim sa ating mga isipan.
Ang tanging sandata na kinakatakutan ng dimonyo ay ang katulad na kinatakutan niya sa panunukso kay Hesus sa disyerto. Ang sandatang iyon ay ang katotohanan ng buhay na Salita ng Diyos. Ayon kay Mikas, narito ang pangako na ating panghahawakan: “Wala nang ibang Diyos na tulad mo. Pinatatawad mo ang mga kasalanan ng nalabi sa bayan mong hinirang. Hindi ka nagkimkim ng galit. Sa halip ay ipinadarama mo sa kanila ang tapat mong pagmamahal. Muli kang mahahabag sa amin, lilimutin mo ang mga pagkakasala namin at ihahagis sa kailaliman ng dagat” (Mikas 7:18-19). Sa Hebreo, ang salitang supilin ay nangangahulugan na “yayapakan niya sila.” Hindi natin susupilin ang ating mga kasalanan; siya ang susupil sa mga ito sa pamamagitan ng pagsisisi at pananampalataya.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)