Nang mabasa ko ang mga pagkilos ng mga makadiyos na kalalakihan sa Lumang Tipan, ang puso ko’y nag-aapoy. Ang mga lingkod na ito ay lubos ang dalahin para sa dahilan ng pangalan ng Diyos, gumawa sila ng makapangyarihang pagkilos na lumito sa isipan ng maraming Kristiyano ngayon.
Ang mga banal na ito ay parang batong di matitinag sa kanilang pag-ayaw na sumulong nang walang salita galing sa Diyos. At sila’y tumangis at napighati ng maraming araw dahilan sa makasalanang kalagayan ng kanyang tahanan. Ayaw nilang kumain, uminom o maglinis ng katawan. Pumunit sila ng kumpol ng buhok mula sa kanilang anit at balbas. Maging ang propetang si Jeremiah ay nahiga sa gilid niya sa mga daanan ng Jesrusalem sa loob ng 365 na araw patuloy na nagbababala ng padating na paghuhusga ng Diyos.
Na-iisip ako, saan kaya kumuha ang mga banal na ito ng espirituwal na kapangyarihan at lakas para gawin ang mga ginawa nila? Sila ay mga kalalakihan na may naiibang katangian, mga lingkod na namumukod ang uri mula sa mga nakikita natin ngayon sa iglesya. Hindi ko maiugnay ang sarili ko sa kanila at sa kanilang paglalakad. Alam ko na ako hindi lubos na katulad nila. At wala akong kilalang Kristiyano na katulad nila.
Mayroong gumugulo sa akin tungkol dito. Sinabi ng Bibliya na ang mga pagkilos ng mga kalalakihang ito sa Lumang Tipan ay naitala bilang aral sa atin: “Nangyari ito sa kanila bilang babala sa iba, at nasulat upang turuan tayong mga inabot ng huling panahon” (1 Corinto 10:11).
Kaya, ang mga banal na ito ba ay espesyal na lahi? Sila ba’y mga makapangyarihang lalaki, na mayroon nang nakatadhanang patutunguhan, na mayroong sobrenatural na kapangyarihan na hindi alam ng ating salin-lahi ngayon? Hindi. Mariing ipinahayag ng Bibliya na ang mga makadiyos na tagapagdala ay mga taong katulad din natin, ikaw at ako, na may katulad na hilig ng katawan (tingnan Santiago 5:1). Ang katunayan, ang kanilang halimbawa ay nagpakita ng tutularan upang ating sundan. Ang mga kalalakihang ito ay mayroong katangian sa kanilang pagkatao na naging dahilan upang hipuin sila ng Diyos. Iyan ang dahilan kung bakit pinili niya ang mga ito upang masaikatuparan ang kanyang mga layunin. At hinihikayat niya tayo na hanapin ang ganitong may kalidad na katangian ngayon.
Si Esdras ay tao ng Diyos na pumukaw sa kanyang buong bansa. Sinasabi ng Kasulatan na si Esdras ay isang lalaki na hawak ng kamay ng Diyos. Nagpapatoo si Esdras, “Tinulungan ako ni Yahweh at ako’y nakalugdan ng hari, ng kanyang mga tagapayo at ng lahat ng matataas na pinuno ng kaharian” (Esdras 7:28). Sa ibang salita, ibinuka ng Diyos ang kanyang kamay, ipinaloob si Esdras at ginawa siyang naiibang lalaki.
Bakit gagawin ng Diyos ito kay Esdras? Mayroong daan-daang manunulat sa Israel noong panahong iyon. Lahat sila ay mayroong magkakatulad na tawag mula sa Diyos upang pag-aralan at ipaliwanag ang Salita ng Diyos sa mga tao. Ano ang ikinaiba ni Esdras sa iba pa? Ano ang naging dahilan para ilagay ng Diyos ang kanyang kamay sa iisang taong ito, at bigyan ng kapangyarihan na pamunuan ang 50,000 para muling itatag ang lunsod ng Israel?
Ibinigay ng Kasulatan ang sagot sa atin: “Itinalaga ni Esdras ang kanyang sarili upang pag-aralan, isagawa, at ituro sa Israel ang mga tuntunin ng Kautusan” (Esdras 7:10). Simple lamang ito: Gumawa si Esdras ng isang napag-isipang pasiya. Napatunayan niya ng higit sa lahat na hanapin ang Salita ng Diyos at sundin ito. At hindi siya lumihis sa pasiyang iyan. Sinabi niya sa sarili niya, “Ako’y magiging isang mag-aaral ng Salita. At ako’y kikilos sa bawat mababasa ko.”
Bago pa man hinipo ng Diyos si Esdras, ang lalaking ito ay masigasig na nagsasaliksik sa Kasulatan. Hinayaan niya ang sarili niya para suriin nito, hugasan nito, at linisin ang lahat ng dumi sa katawan at espiritu. Gutom si Esdras sa Kasulatan at kinagagalakan ito. Hinayaan niya ang Kasulatan para ihanda ang puso niya sa anumang gawain na pipiliin ng Diyos para sa kanya. Iyan ang dahilan kung bakit hinipo siya ng Panginoon at binasbasan siya.
Miyerkules, Nobyembre 5, 2008
Martes, Nobyembre 4, 2008
ESPESYAL NA PUWERSA NG DIYOS
Narinig na natin ang Espesyal na Puwersa ng Sandatahang Lakas ng Amerika—isang may kakaibang pagsasanay ng mga kawal-sa loob ng-hukbo, isang piniling pangkat ng mga dedikadong mga kawal. Ang mga Espesyal na Puwersa ay mga boluntaryo, mga mandirigma na napansin at tinawag ng mga nakatataas sa kanila.
Bago pa man nagka digmaan sa Afghanistan, sinabi ni Osama Bin Laden na ang mga kawal ng Amerika ay mga mahihina, mga duwag, hindi sinanay sa pakikipaglaban sa bundok. Hinulaan niya na itataboy ng mga Taliban ang hukbo ng Amerika sa kahihiyan, ngunit hindi niya naibilang ang Espesyal na Puwersa ng Amerika. Ang mga walang takot na pangkat na ito ay sumalakay sa Afghanistan na binubuo lamang ng 2,000 mga kawal. Sa loob lamang ng ilang araw, natukoy na nila ang mga kinalalagyan ng mga puwersa ng kalaban. Naniniwala ako na ginagawa din ito ng Diyos sa daigdig ng espirituwal. Habang nasa pananalangin, pinukaw ako ng Espiritu Santo sa larawang-isip—ang Diyos ay datihan nang kumikilos sa mga makalangit sa lihim na pagkilos. Nagbubuo siya ng mga kawal sa loob ng hukbo, namimili sa kanyang mga datihan ng mga kawal upang magtatag ng mga piling pangkat ng mga boluntaryo. Ang mga Espesyal na Puwersang ito binubuo ng mga mandirigma na kanyang puwedeng hipuin at yugyugin, para makipaglaban sa mga kaaway. Nakita natin ang larawang ito sa Bibliya, sa espesyal na pangkat ni Saul. Sinasabi ng Salita sa atin “Doon kasama niya ang piling kalalakihan, na ang mga puso ay hinipo ng Diyos” (1 Samuel 10:26).
Ang mga Espesyal na Puwersa ng Diyos ngayon ay binubuo ng mga kabataan, may mga edad na, maging ng mga matatanda na. Sila ay nagsasanay sa kani-kanilang mga lihim na silid ng panalanginan. Ang kanilang pagiging malapit kay Hesus ang nagturo sa kanila paano makipaglaban. Ngayon marunong na silang makipaglaban sa anumang espirituwal na kalalagayan, kahit sa bundok o sa mga lambak man.
Ang hukbo ng Diyos-sa-loob-ng-hukbo ay nakatalaga sa bawat bansa. Ang mga pagkilos nito ay maaring lihim sa ngayon, ngunit sa nalalapit na panahon ay makikita natin na gagawin nila ang pagkilos sa pangalan at kapangyarihan ni Kristo. Ang Salita ng Diyos ay darating, at ang tag-tuyot ay magwawakas. Mangingibabaw ang Panginoon. Sasakupin ng kanyang Salita ang lahat.
“Maninindigan ang mga kumikilala sa Diyos at sila’y magtatagumpay” (Daniel 11:32).
“Ngunit ang nagtitiwala kay Yahweh ay magpapanibagong sigla.Ang lakas nila’y matutulad sa walang pagod na pakpak ng agila. Sila’y tatakbo ng tatakbo ngunit di manghihina, lalakad ng lalakad ngunit hindi mapapagod” (Isaias 40:31).
Bago pa man nagka digmaan sa Afghanistan, sinabi ni Osama Bin Laden na ang mga kawal ng Amerika ay mga mahihina, mga duwag, hindi sinanay sa pakikipaglaban sa bundok. Hinulaan niya na itataboy ng mga Taliban ang hukbo ng Amerika sa kahihiyan, ngunit hindi niya naibilang ang Espesyal na Puwersa ng Amerika. Ang mga walang takot na pangkat na ito ay sumalakay sa Afghanistan na binubuo lamang ng 2,000 mga kawal. Sa loob lamang ng ilang araw, natukoy na nila ang mga kinalalagyan ng mga puwersa ng kalaban. Naniniwala ako na ginagawa din ito ng Diyos sa daigdig ng espirituwal. Habang nasa pananalangin, pinukaw ako ng Espiritu Santo sa larawang-isip—ang Diyos ay datihan nang kumikilos sa mga makalangit sa lihim na pagkilos. Nagbubuo siya ng mga kawal sa loob ng hukbo, namimili sa kanyang mga datihan ng mga kawal upang magtatag ng mga piling pangkat ng mga boluntaryo. Ang mga Espesyal na Puwersang ito binubuo ng mga mandirigma na kanyang puwedeng hipuin at yugyugin, para makipaglaban sa mga kaaway. Nakita natin ang larawang ito sa Bibliya, sa espesyal na pangkat ni Saul. Sinasabi ng Salita sa atin “Doon kasama niya ang piling kalalakihan, na ang mga puso ay hinipo ng Diyos” (1 Samuel 10:26).
Ang mga Espesyal na Puwersa ng Diyos ngayon ay binubuo ng mga kabataan, may mga edad na, maging ng mga matatanda na. Sila ay nagsasanay sa kani-kanilang mga lihim na silid ng panalanginan. Ang kanilang pagiging malapit kay Hesus ang nagturo sa kanila paano makipaglaban. Ngayon marunong na silang makipaglaban sa anumang espirituwal na kalalagayan, kahit sa bundok o sa mga lambak man.
Ang hukbo ng Diyos-sa-loob-ng-hukbo ay nakatalaga sa bawat bansa. Ang mga pagkilos nito ay maaring lihim sa ngayon, ngunit sa nalalapit na panahon ay makikita natin na gagawin nila ang pagkilos sa pangalan at kapangyarihan ni Kristo. Ang Salita ng Diyos ay darating, at ang tag-tuyot ay magwawakas. Mangingibabaw ang Panginoon. Sasakupin ng kanyang Salita ang lahat.
“Maninindigan ang mga kumikilala sa Diyos at sila’y magtatagumpay” (Daniel 11:32).
“Ngunit ang nagtitiwala kay Yahweh ay magpapanibagong sigla.Ang lakas nila’y matutulad sa walang pagod na pakpak ng agila. Sila’y tatakbo ng tatakbo ngunit di manghihina, lalakad ng lalakad ngunit hindi mapapagod” (Isaias 40:31).
Lunes, Nobyembre 3, 2008
TAYO AY ISANG PAMILYA
Ang pag-angkin sa kapangyarihan na na kay Kristo ay hindi isang masalimuot, nakatagong teyolohiyang katotohanan. Sa aking silid aklatan ay may mga aklat na tanging inakda para sa paksa na ukol sa pangalan ni Kristo. Ang mga manunulat ay inakda ang mga ito upang tulungan ang mga mananampalataya na maunawaan ang malalim na dalang kahulugan na nakatago sa pangalan ni Kristo. Gayunman, marami sa mga aklat na ito ay “lubos na malalim” na lampasan sa isipan ng bumabasa.
Naniniwala ako na ang katotohanan na malaman ang tungkol sa pangalan ni Hesus ay madali lamang, na maging ang isang bata ay madaling maunawaan ito. Ito’y ganito lamang: Kapag tayo ay humiling sa pangalan ni Hesus, kailangang tayo ay ganap na nahikayat na ito ay katulad na mistulang si Hesus ang humihiling sa Ama. Ang tanong mo, paano ito magiging totoo? Hayaan mong Ipaliwanag ko.
Alam natin na iniibig ng Diyos ang kanyang Anak. Nakipag-usap siya kay Hesus at tinuruan siya sa kanyang panahon sa sanlibutan. At hindi lamang nakinig ang Diyos kundi sinagot niya ang bawat kahilingan na ginawa ng kanyang Anak. Nagpatotoo si Hesus tungkol dito, sinasabi na, “Lagi niya akong pinakikinggan.” Sa madaling sabi, hindi kailanman tinanggihan ng Ama ang bawat kahilingan ng kanyang Anak.
Ngayon, lahat ng nananalig kay Hesus ay dinamitan ng kanyang pagiging Anak. At ang Amang nasa langit ay tinanggap tayo bilang may kapalagayang-loob na katulad ng kanyang pagtanggap sa kanyang sariling Anak. Bakit? Ito’y dahilan sa ating espirituwal na pakikipag-isa kay Kristo. Sa pamamagitan ng pagkakapako sa krus at sa muling-pagkabuhay, ginawa ni Hesus na tayo’y iisa kasama ang Ama. “Maging isa nawa silang lahat, Ama. Kung paanong ikaw ay nasa akin at ako’y nasa iyo, gayon din naman, maging isa sila sa atin…Ako’y nasa kanila at ikaw ay nasa akin” (Juan 17: 21-23).
Sa madaling sabi, tayo ngayon ay isang pamilya—isang kasama ang Ama, at ang Anak. Tayo ay inampon, na may buong karapatan ng mana na taglay ng sinumang anak. Ito’y nangangahulugan na ang lahat nang kapangyarihan at mapagkukunan sa langit ay nakahandang ipagkaloob sa atin, sa pamamagitan ni Kristo.
Ang manalangin “sa pangalan ni Hesus” ay hindi isang pormula. Hindi ito isang pahayag na may kapangyarihan sa mistulang pagbigkas nito. Ang kapangyarihan ay nasa pananalig na ito ay iaangat ni Hesus ang ating panig at dadalhin sa Ama sa sarili nitong merito. Siya ang Tagapagtaguyod—siya ang gagawa ng kahilingan para sa atin. Ang kapangyarihan ay nasa ganap na pananalig na hindi kailanman tinanggihan ng Diyos ang kanyang Anak at tayo ang makikinabang sa lubos niyang katapatan sa kanyang Anak.
Naniniwala ako na ang katotohanan na malaman ang tungkol sa pangalan ni Hesus ay madali lamang, na maging ang isang bata ay madaling maunawaan ito. Ito’y ganito lamang: Kapag tayo ay humiling sa pangalan ni Hesus, kailangang tayo ay ganap na nahikayat na ito ay katulad na mistulang si Hesus ang humihiling sa Ama. Ang tanong mo, paano ito magiging totoo? Hayaan mong Ipaliwanag ko.
Alam natin na iniibig ng Diyos ang kanyang Anak. Nakipag-usap siya kay Hesus at tinuruan siya sa kanyang panahon sa sanlibutan. At hindi lamang nakinig ang Diyos kundi sinagot niya ang bawat kahilingan na ginawa ng kanyang Anak. Nagpatotoo si Hesus tungkol dito, sinasabi na, “Lagi niya akong pinakikinggan.” Sa madaling sabi, hindi kailanman tinanggihan ng Ama ang bawat kahilingan ng kanyang Anak.
Ngayon, lahat ng nananalig kay Hesus ay dinamitan ng kanyang pagiging Anak. At ang Amang nasa langit ay tinanggap tayo bilang may kapalagayang-loob na katulad ng kanyang pagtanggap sa kanyang sariling Anak. Bakit? Ito’y dahilan sa ating espirituwal na pakikipag-isa kay Kristo. Sa pamamagitan ng pagkakapako sa krus at sa muling-pagkabuhay, ginawa ni Hesus na tayo’y iisa kasama ang Ama. “Maging isa nawa silang lahat, Ama. Kung paanong ikaw ay nasa akin at ako’y nasa iyo, gayon din naman, maging isa sila sa atin…Ako’y nasa kanila at ikaw ay nasa akin” (Juan 17: 21-23).
Sa madaling sabi, tayo ngayon ay isang pamilya—isang kasama ang Ama, at ang Anak. Tayo ay inampon, na may buong karapatan ng mana na taglay ng sinumang anak. Ito’y nangangahulugan na ang lahat nang kapangyarihan at mapagkukunan sa langit ay nakahandang ipagkaloob sa atin, sa pamamagitan ni Kristo.
Ang manalangin “sa pangalan ni Hesus” ay hindi isang pormula. Hindi ito isang pahayag na may kapangyarihan sa mistulang pagbigkas nito. Ang kapangyarihan ay nasa pananalig na ito ay iaangat ni Hesus ang ating panig at dadalhin sa Ama sa sarili nitong merito. Siya ang Tagapagtaguyod—siya ang gagawa ng kahilingan para sa atin. Ang kapangyarihan ay nasa ganap na pananalig na hindi kailanman tinanggihan ng Diyos ang kanyang Anak at tayo ang makikinabang sa lubos niyang katapatan sa kanyang Anak.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)